1520

اگر دولت آزاد و مستقل می‌داشتیم؛؛؛

روشن است وزارت خارجه ما بی‌درنگ برای جلب توجه جهانیان به مداخلات بی‌پایان کشورهایی چون عربستان، قطر، ترکیه و پاکستان در امور داخلی ما و کشتار سیستماتیک مردم ما روابط سیاسی خود را با کشورهای یاد شده به تراز روابط قونسولی پایین آورده، سفیران خود را از این کشورها احضار و سفیران آنان را اخراج و در برابر آن‌ها شکایت نامه‌یی عنوانی شورای امنیت سازمان ملل تقدیم می‌کرد تا جامعه جهانی متوجه ریشه و عامل اساسی بحران در کشور می‌شد. اکنون از دولت دست نشانده، کشور دربند و رهبران وابسته چه توقعی می‌توانست داشت؟

بیش از چهار دهه است که این چهار کشور نوکر صهیونیسم جهانی با پشتیبانی باداران خود کشور ما را به خاک و خون کشانده‌اند. اگر شوروی پیشین ناگزیر به لشکرکشی به افغانستان شد، اگر ناتو به این سرزمین آمد، اگر طالب آمد و اکنون داعش می‌آید، همه ره آورد شوم دسیسه‌ها و توطئه‌های همین کشورهای مفتن و شرور است؛ اما حتا یک بار هم نشده که رهبران ما گفته باشند که سر چشم‌های آنان ابرو است. انگار که در برابر زرق و برق دالرهای خونین باد آورده نفتی شیوخ عرب و وهابیون چشم‌های شان کور شده باشد. فشرده سخن تا همین روز و حال است، حال کشور خراب می‌بینم.

عزیز آریانفر