رادیو  به اصطلا ح صدای آزادی نزد مردم کشور مان  از جمله ی رادیو های کاکا جان ( حامی منافع بنیادگرایی  در سردمداری ی سازمان های جاسوسی پاکستان و کشور های مزدور عربی ی حاشیه خلیج فارس) شمرده می شود، به تازگی به یک اختراع تازه دست یافته است.
این که گروه های جهادی به کشتار بیش از شصت هزار شهروند کابلی خود بار ها اعتراف کرده اند؛ اکنون رادیوی صدای به اصطلاح آزادی کمیت آن کشتار مظلومان بی دفاع را پنجاه فیصد تقلیل داده است.
به اصل گزارش توجه فرمایید

مجددی: سیاف و دیگر رهبران جهادی دخیل در جنگ‌های داخلی هم معذرت بخواهند

e70365ec-41d1-4aa0-9d03-0c14461c38a1_w987_r1_s

جبهه نجات ملی افغانستان می‌گوید، باید رهبران جهادی دخیل در جنگ‌های داخلی دهه هفتاد خورشیدی، از مردم این کشور معذرت خواهی کنند.

جبهه ملی نجات افغانستان به این باور است که این رهبران جهادی بدون منتظر ماندن به حکم محکمه، از مردم عذر خواهی کنند.

ذبیح‌الله مجددی منشی عمومی این جبهه در صحبت با رادیو آزادی گفت، پرتاب راکت از سوی برخی احزاب جهادی در آنزمان، سبب کشته شدن ده‌ها هزار تن در شهر کابل گردید.

وی گفت نه تنها گلبدین حکمتیار بلکه عبدالرب رسول سیاف و برخی از رهبران دیگر جهادی نیز باید از این بابت از مردم افغانستان معذرت بخواهند

c88fade1-8905-4e17-8456-bac1804f7a83_w610_r1_s

آقای مجددی می‌گوید:

“اگر حکمتیار صاحب می‌گوید که از خود و مردم دفاع کرده‌است این چگونه دفاع است که راکت‌های کور را بر مردم پرتاب می‌کرد که باعث کشته شدن ده‌ها هزار تن شد، بناً لازم است که بحیث یک عالم وی منتظر محاکمه بشری نباشد، بیایند و معذرت بخواهند، نه‌تنها حکمتیار صاحب بلکه دیگران نیز همین کار را کردند از سوی حزب جمعیت نیز راکت زده شد، از طرف حزب سیاف صاحب هم راکت زده شد، از طرف برادران اهل تشیع همچنان، این‌جا خون مردم ریخته شد و چگونه نباید عذر هم خواسته شود.”

پس از پیروزی مجاهدین در سال ۱۳۷۱ هجری خورشیدی جنگ‌های داخلی از سوی گروه‌های مختلف مجاهدین در شهر کابل آغاز و تا سال ۱۳۷۵ ادامه یافت.

حزب جمعیت به رهبری برهان‌الدین ربانی در شمال‌شرق کابل، حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار در جنوب کابل، اتحاد اسلامی به رهبری عبدالرب رسول سیاف در مناطق غربی شهر کابل، جنبش اسلامی به رهبری عبدالرشید دوستم در شمال کابل و حزب وحدت به رهبری عبدالعلی مزاری و کریم خلیلی در غرب کابل مستقر بودند و بر ضد یکدیگر می‌جنگیدند.

بر اساس آمار های تائید ناشده بیست و پنج تا سی هزار تن در این جریان کشته شدند و هزاران تن دیگر معیوب و شهر کابل به ویرانه مبدل گردید.

از سوی هم حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار می‌گوید که در پیوند به جنگ‌های داخلی خواهان محاکمه عادلانه‌یی استند که هیچ‌کسی از آن مستثنی نباشد

4a247d74-3f32-43fe-8d7f-90a81af6f9d4_w610_r1_s

کریم: اگر قرار باشد کسی معذرت بخواهد، رهبر جبهه ملی نیز شامل آن خواهد بود.

امین کریم عضو کمیته مشترک تطبیق توافق‌نامه صلح حزب اسلامی با حکومت افغانستان روز پنجشنبه در صحبت با رادیو آزادی گفت، اگر قرار باشد کسی به عنوان مسئول جنگ‌های کابل به محکمه کشانیده شده یا معذرت بخواهد، رهبر جبهه ملی افغانستان نیز شامل آن خواهد بود:

“در جنگ‌های کابل پدرش خود رئیس شورای هماهنگی بود، بناً اگر کسی بخاطر جنگ‌های کابل منحیث مسئول به محکمه کشانیده شود و یا معذرت بخواهد، بدون شک که شخص پدر ایشان «صبغت‌الله مجددی» است و به این ترتیب آقای ذبیح‌الله مجددی پای در جایی می‌گذارد که پای خود و پدرش بیشتر از دیگران فرو می‌رود.”

این در حالیست که چند روز قبل از این گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی با فرستادن یک پیام صوتی به آژانس خبری فرانسه اتهامات وارده مبنی بر جنایات جنگی بر خودش را رد کرده گفته کسانی که از سوی محکمه معتبر متهم نشده باشند نیاز به معذرت خواهی ندارند.

همچنان حزب دعوت اسلامی به رهبری عبدالرب رسول سیاف می‌گوید، آنچه را انجام داده‌اند در حمایت از مردم بوده و آنان نیازی به معذرت خواهی ندارند.

فهیم کوهدامنی یک عضو این حزب به رادیو آزادی چنین گفت

e51c55f2-310d-49b1-b01b-56331ef56c92_cx13_cy19_cw87_w610_r1_s_r1

کوهدامنی: ما هیچ‌گاهی از وجیبه که به ما سپرده شده‌بود و آن را انجام دادیم پشیمان نیستیم.

“ما هیچ‌گاهی از وجیبه که به ما سپرده شده بود و آن را انجام دادیم پشیمان نیستیم، بلکه آن را خدمت به مردم خود می‌دانیم، افراد و گروه‌های باید از مردم افغانستان معذرت بخواهند که علیه مردم این کشور به دستور بی‌گانه‌ها جنگیدند، استاد سیاف همواره در جناح مردم افغانستان ایستاده بوده‌است.”

حکومت افغانستان توافق‌نامه صلح با حزب اسلامی را نزدیک به دو ماه قبل امضا کرد اما نهاد ها و فعالان جامعه مدنی به روز پنجشنبه در نشستی در کابل گفتند، حکومت افغانستان با امضای این توافق‌نامه به حقوق قربانیان نزدیک به چهارده جنگ و تأمین عدالت اعتنا نکرده‌است.

آنان امضای این توافق‌نامه را جوازی برای تداوم تخطی‌های سیستماتیک حقوق بشری در افغانستان می‌خوانند.

گزارش: سحر لیوال

.