HANGZHOU, CHINA SEPTEMBER 5, 2016: Russia's President Vladimir Putin (L) and US President Barack Obama meet on the sidelines of the G20 summit. Alexei Druzhinin/Russian Presidential Press and Information Office/TASS (Photo by Alexei DruzhininTASS via Getty Images)

به گزارش سایت همایون بنقل ازرسانه های روسی پیش بینی درگیری مستقیم مسکو و واشنگتن را نموده و در این میان بن‌بست موجود در سوریه را با بحران موشکی کوبا قیاس کرده‌اند به.
بر این اساس، روزنامه «موسکو وسکی کاسمولیتس» پیش‌بینی درگیری نظامی مستقیم بین آمریکا و روسیه را نموده است.
این روزنامه در مقاله‌ای با پیش بینی نبرد بالقوه بین مسکو و واشنگتن نوشته است: «با توجه به تصور حمله همه جانبه عمدی و آشکار آمریکا علیه بشار اسد رییس جمهور سوریه، روسیه باید از متحد خود دفاع کرده و علیه آمریکا حمله کند اما این امر به یقین منجر به جنگ جهانی سوم می‌شود.»
این روزنامه در جای دیگر نوشته است: روسیه قادر است در سوریه پیروز بزرگ شود اما ممکن است بازنده بزرگ نیز باشد. ضرورت دارد که فراموش نکنیم در سوریه در حال بازی شگفت آور خطرناک هستیم.»
به نوشته موسکو وسکی کاسمولیتس، خلبانان روسی گفته‌اند که قادرند چند جنگنده ائتلاف آمریکا را سرنگون سازند اما این اقدام منجر به نبرد همه جانبه می‌شود.
«ولادیمیر پوزنر» تحلیلگر و مجری کار کشته امور روسیه شبکه خبری «بی‌بی‌سی» در این زمینه گفت: «تداوم گسترش ناتو از سوی رهبری روسیه تهدید واقعی تلقی می‌شود. خطر مقابله واقعی  نیز وجود دارد و این امر شاید منجر به نبرد نظامی شود.»
روسیه در همین رابطه رزمایش دفاع شهری بسیار بزرگ و کم سابقه‌ای را با حضور بیش از 200 هزار نظامی و پرسنل امورشرایط اضطراری و 50 هزار تجهیزات لازم برگزار خواهد کرد

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

سناریوی کوبا تکرار می‌شود

حلب، نقطه آغاز جنگ سرد امریکا و روسیه

ناظران بر این اعتقادند که جنگ در حلب شبیه بحران کوبا است، در هر دو بحران، مسکو تلاش می‌کند که نفوذ خود را در برابر غرب افزایش دهد

دیپلماسی ایرانی: شهر حلب به مرکز درگیری های جدید قدرت ها در سوریه تبدیل شده است. شهری که می رود جنگ سرد جدیدی را میان روسیه با ایالات متحده امریکا رقم بزند. دو قدرتی که به طور بی سابقه ای از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی تا کنون به سمت رویارویی با یکدیگر پیش رفته اند.

به گزارش روزنامه العرب، چاپ لندن، وزرات امور خارجه روسیه هفته پیش در حساب توئیتری خود نوشت که یکی از سامانه های سپر دفاع موشکی خود از نوع اس 300 را در خاک سوریه مستقر کرده است. این پیامی بود که روسیه در حقیقت به جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفید می داد که بعد از تعلیق مذاکرات روسیه و امریکا بر سر سوریه بعد از شکست آتش بس سوریه، تهدید کرده بود که واشنگتن همه گزینه ها را در سوریه در نظر می گیرد.

در توئیت دیگری وزارت امور خارجه روسیه نوشت: «روسیه همه تدابیر لازم برای حمایت از سربازانش در سوریه در برابر هر گونه حمله احتمالی را در نظر می گیرد برای این که می دانیم امروزه تندروها کمک های خود را از کجا دریافت می کنند.»

در همین راستا روسیه موشک های بالستیک اسکندر را که توانایی حمل کلاهک های هسته ای دارند در کالینگراد، نزدیکترین استان روسیه به لهستان و لیتوانی مستقر کرد. این دو کشور از اعضای پیمان ناتو هستند که روسیه عضویت آنها را در ناتو تهدیدی برای خود می بیند.

کرملین همچنین متهم شده که در حملات اینترنتی ضد حزب دموکرات در ایالات متحده دست داشته است. اتهاماتی که کرملین با بیان “اتهامات بی سابقه هیستریک علیه روسیه” به کاخ سفید واکنش نشان داده است.

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه می گوید که ایالات متحده اقدامات خصمانه علیه امنیت ملی روسیه انجام داده است.

با تشدید تنش ها در روابط ایالات متحده امریکا و روسیه، فرانک والتر اشتانمایر، وزیر امور خارجه آلمان گفت: «این بزرگترین اشتباه است اگر تصور کنیم آن چه امروز شاهدیم جنگ سرد است. امروز با دیروز متفاوت و خطرناک تر است.»

روسیه همچنین در حال بررسی چگونگی بازگشایی پایگاه های نظامی خود در فیلیپین و کوبا است. فیلیپین کشور متحد استراتژیک امریکا بوده که با آمدن رئیس جمهوری جدید در این کشور روابطش با مانیل به سردی گراییده است. کوبا نیز تنها یک صد مایل از ایالات کالیفرنیای امریکا فاصله دارد.

ناظران بر این اعتقادند که جنگ در حلب شبیه بحران کوبا است، در هر دو بحران، مسکو تلاش می کند که نفوذ خود را در برابر غرب افزایش دهد. مساله ای که می تواند به رویارویی روسیه با کل جامعه جهانی منجر شود. جنگ سوریه، اولین عملیات نظامی است که نیروهای روسیه در خارج از خاک روسیه از زمان سقوط حکومت اتحاد جماهیر شوروی در ابتدایی دهه نود از قرن بیستم تا کنون در آن وارد جنگ می شوند.

با وجود ضعفی که دولت باراک اوباما در عرصه جهانی از خود نشان داده است اما غرب همچنان آمادگی ندارد به روسیه اجازه دهد که از نیروی نظامی در خارج از مرزهایش استفاده کند و دایره نفوذ خود را به فراتر از محیط قفقاز گسترش دهد.

هفته گذشته مجلس دومای روسیه به استقرار نیروهای نظامی روسی در سوریه رای داد. این رای سبب شد تا پوتین خیزی بلند برای انجام عملیات گسترده نظامی در سوریه بردارد. ولادیمیر پوتین تلاش دارد قبل از آغاز به کار دولت جدید امریکا تا ابتدای سال آینده میلادی شهر حلب را به طور کامل پس بگیرد.

کر گیلس، پژوهشگر مرکز پادشاهی بریتانیا در این باره می گوید: «در روسیه احساسی وجود دارد که باید هر چه سریع تر در سوریه کار را تمام کرد. روس ها می دانند که رئیس جمهوری بعدی امریکا تا اندازه اوباما بی تفاوت نخواهد بود، برای همین از هر فرصتی که در برابرشان وجود داشته باشد نهایت استفاده را می برند.»

الکساندر شومولین، پژوهشگر مرکز روسی خاورمیانه در این باره می گوید: «اسد از روسیه کمک خواسته است تا بتواند همه سرزمین سوریه را به طور کامل پس بگیرد، اما پوتین برای این کار آماده نیست.»

این در حالی است که تشدید تنش های دیپلماتیک میان روسیه و امریکا فضا را بیش از پیش نظامی کرده است. شومولین در این باره می گوید: «ژنرال های روسی و سوری در حال حاضر فرش را از زیر پای دیپلمات ها کشیده اند.»

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

.

کاخ سفید درباره سوریه فقط بلوف می‌زند

پوتین برنده قمار با اوباما

راجح الخوری می‌نویسد: اوباما که اکنون مثل یک فرد مستاصل برخورد می‌کند، پوتین را به سمتی هدایت می‌کند که با او همانند یک شریک متضاد در سوریه بازی کند، به این معنا از یک سو خط آتش می‌کشد و مسئولیت آن را هم می‌پذیرد و از سوی دیگر عملا از قمار امریکا برای ایجاد منطقه کردی نهایت استفاده را می‌برد.

دیپلماسی ایرانی: چندان غریب نیست اگر مسکو حرف هایی که می گوید از امریکایی ها می شنود مبنی بر این که باراک اوباما، رئیس جمهوری ایالات متحده از نهادهای امنیتی ملی امریکا خواسته است که درباره گزینه های طرح جایگزین دیپلماتیک در سوریه تحقیق کنند، اظهاراتی تحریک آمیز و بی پروا بداند. امریکایی ها می گویند که فعالیت های روسیه در جهت حمایت از حکومت سوریه و متحدانش در حلب جنون آمیز است. به گونه ای که استیون اوبراین، مدیر عملیات انسانی می گوید آن چه در سوریه شاهدیم خطرناک ترین فاجعه انسانی است. با وجود این لاف زنی ها باز هم بعید به نظر می رسد اوباما که برایش چند هفته بیشتر به ترک کاخ سفید زمان باقی نمانده است، بخواهد تغییری حقیقی در سیاست های خود نسبت به کشتار سوریه نشان دهد.

سه سال پیش وقتی که غوطه دمشق با سلاح شیمیایی بمباران شد، اوباما تهدید خود برای انجام حمله تلافی جویانه علیه حکومت سوریه را عملی نکرد، حالا که حلب بر سر اهالی اش خراب می شود اوباما تلویحا تهدید می کند که به استفاده از زور متوسل خواهد شد تا جلوی ویرانی بیشتر شهر را بگیرد، همه این حرف ها برای این است که رای دهندگان امریکایی به حرف هایش توجه کنند و راضی شوند که به هیلاری کلینتون، نامزد هم حزبی او رای دهند!

آیا واشنگتن “طرح ب” دارد؟ روشن نیست. آیا زمینه هایی فراهم شده است تا امریکا تمایل پیدا کند سلاح های بیشتری را به مخالفان میانه رو برساند، مثلا دوش پرتاب های ضد هوایی بفرستد تا جلوی بمباران جنگنده های روسی را بگیرند یا به متحدانش اجازه دهد تا مخالفان را با این نوع سلاح ها مسلح کنند؟ این هم روشن نیست، به ویژه که تجربه تاریخی سبب شده است تا واشنگتن از رسیدن این سلاح ها به دست تروریست ها بترسد!

به این ترتیب است که وقتی جان کری با سرگئی لاوروف تماس می گیرد نسبت به تشدید اوضاع در سوریه اعتراض می کند و مسکو را مسئول این وضعیت می داند، از جمله نسبت به استفاده از بمب های ممنوعه در مناطق مختلف شهر ابراز نگرانی می کند، بعد به او ابلاغ می کند که دولت امریکا در حال بررسی گزینه های غیردیپلماتیک برای رویارویی با این وضعیت خطرناک است، گویی به طور روشن در حال تهدید به تغییر قواعد بازی است!

اما وقتی که مسکو در ابتدا اعلام آمادگی می کند که حاضر به همکاری با واشنگتن با وجود تهدیدهای امریکا است، به نظر می رسد که می خواهد فضای جدیدی را به وجود آورد. اما وقتی که این اظهارات ساعتی بعد از تهدیدهای امریکا بیان می شود، نشان می دهد که دو موضوع مد نظر کرملین است:

یکی این که به خوبی درک می کند که اوباما بعد از شش سال اکنون مثل اردک لنگی است که در آستانه ترک کاخ سفید می رود که پای دوم خود را هم از دست بدهد، برای همین تلویح استفاده از گزینه های دیگر که گفته می شود سازمان امنیت امریکا در حال بررسی آن است، بلوفی بیش نیست که فقط فرصتی برای پوتین فراهم می کند تا امریکا را بیش از پیش تحت فشار بگذارد تا دستاوردهای خود را از حلب تا اوکراین تکمیل کند.

اوباما که اکنون مثل یک فرد مستاصل برخورد می کند، پوتین را به سمتی هدایت می کند که با او همانند یک شریک متضاد در سوریه بازی کند، به این معنا از یک سو خط آتش می کشد و مسئولیت آن را هم می پذیرد و از سوی دیگر عملا از قمار امریکا برای ایجاد منطقه کردی نهایت استفاده را می برد، پوتین مارس گذشته صحبت از حل بحران سوریه از طریق اعلام فدرالیسم کرد، به نظر می رسد حلب دروازه آخر رسیدن به این راه حل باشد!

Advertisements