8523e789-6429-44b0-9ea0-6a936c7e9f13_w987_r1_s

پوتین؛ بریژنیف، گرباچوف، یا یلتسین نیست.
پوتین، پوتین است. اون در تقابل نظامی با غرب تصمیم خود را گرفته است.
بعد ازینکه امریکا ارتباط خود را در مورد سوریه قطع کرد و رسانه های غرب  از بررسی حمله نظامی  بر ارتش سوریه خبر دادند ؛  پوتین  در صدد تقویت نیرو هایش در سوریه شد. او نهایت مصمم به نظر می رسد. و نیک میداند که حمله بر ارتش سوریه، حمله بر روسیه است. و شکست در سوریه و یا عقب نشینی از سوریه پیامد سخت مهلک سیاسی -نظامی و اقتصادی دارد. پوتین تجربه عقب نشینی از افغانستان را در اخیر سالهای 1980 به خوبی میداند و آن شکست سخت استراتیژیک را دوباره در سوریه تکرار نخواهد کرد.

استقرار مهلک ترین سلاح روسیه در سوریه دیروز نیز خبر ساز شد. به گزارس بی بی سی

_91522183_6dcceaab-8574-41cd-81bb-371a04b33671

روسیه رسما تایید کرد که در پایگاه دریایی این کشور واقع در بندر طرطوس سوریه در ساحل دریای مدیترانه سیستم دفاع هوایی اس – ۳۰۰ مستقر کرده است.

سخنگوی وزارت دفاع روسیه ایگور کوناشنکوف با اعلام این خبر، هدف از استقرار موشک های اس – ۳۰۰ را تضمین امنیت پایگاه طرطوس در مقابل هر گونه حمله هوایی عنوان کرده است.

این خبر در شرایطی تایید می شود که شبکه آمریکایی فاکس نیوز، به تازگی به نقل از برخی مقام های آمریکایی که نامشان ذکر نشده بود، از استقرار سیستم اس – ۳۰۰ در پایگاه طرطوس در آخر هفته گذشته خبر داده بود. به دنبال انتشار این خبر، برخی مقام های غربی به ابراز نگرانی در مورد استقرار موشک های روسی در ساحل مدیترانه پرداخته بودند.

ایگور کوناشنکوف در واکنش به این ابرازنگرانی ها تاکید کرده که اس – ۳۰۰ یک سیستم “کاملا دفاعی” است و “هیچ گونه تهدیدی را متوجه هیچ کس نمی کند”.

سرلشکر کوناشنکوف افزوده مشخص نیست چرا استقرار سیستم اس – ۳۰۰ چنین واکنشی را در میان طرف های غربی به همراه داشته است.

اخیرا تنش میان روسیه و آمریکا بر سر سوریه اوج گرفته است. دیروز آمریکا و روسیه اعلام کردند که همکاری های پر فراز و نشیب خود بر سر سوریه را متوقف می کنند

دو کشور، پیش از آن به توافقی نسبی در زمینه همکاری در سوریه رسیده بودند که به آتش‌بسی یک هفته‌ای اما شکننده منجر شد. اما طرفین، سپس یکدیگر را به کارشکنی در جریان آتش‌بس متهم کردند.

روسیه آمریکا را به حمایت از گروه‌های افراطی در سوریه متهم می‌کند و آمریکا در مقابل می‌گوید که روسیه، با تداوم بمباران های هوایی، مخالفان میانه‌روی سوریه را به سوی گروه‌های افراطی سوق می‌دهد.


جاناتان مارکوس، گزارشگر امور دفاعی و دیپلماتیک بی بی سی

استقرار موشک های زمین به های اس-۳۰۰ (یا به قول ناتو اس ای -۲۳) در پایگاه دریایی طرطوس اولین مورد نصب این سامانه در خارج از خاک روسیه است. با این حال روسیه قبلا یک سیستم پیشرفته ضدهوایی دیگر از نوع اس-۴۰۰ را در پایگاهی هوایی در نزدیکی لاذقیه مستقر کرده بود.

اس-۳۰۰ سیستمی با قابلیت جابجایی بالاست. رادهارها، پرتابگرها و سیستم های فرماندهی آن سوار بر وسایل نقلیه هستند.

این یکی از مهلک ترین سامانه های ضدهوایی است که با هدف زدن هواپیماها، موشک های کروز و بالستیک ساخته می شود.

استقرار این سیستم حاکیست که روسیه به طور قابل توجهی دفاع هوایی خود در سوریه را تقویت می کند. این دربردارند پیامی صریح برای واشنگتن است که اگر آمریکا برای دخالت نظامی علیه عملیات روسیه یا سوریه وسوسه شود برایش هزینه سنگینی خواهد داشت.

روسیه علاوه بر طرطوس از پایگاه هوایی حمیمیم در نزدیکی شهر ساحلی لاذقیه استفاده می کند.

مسکو سال پیش موشک های پیشرفته تر اس-۴۰۰ را در آنجا مستقر کرد که همزمان با شروع حملات هوایی به نفع دولت آقای اسد در سوریه بود

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

مطالب مرتبط

رئیس شورای حقوق بشر خواستار محدود کردن حق وتو برای رسیدگی به جنایات جنگی سوریه شد

زید رعد حسین، رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل با هشدار در مورد وقوع گسترده جنایات جنگی در حلب، خواستار محدود شدن حق وتو اعضای دایم شورای امنیت شده است.

رعد حسین امروز سه‌شنبه ۱۳ مهر (۴ اکتبر) با محکوم کردن کشته شدن یکصد کودک در منطقه تحت کنترل گروه های مخالف حکومت سوریه در شرق حلب، گفت که “در مواجهه با این سیلاب انزجار آور خشونت و نابودی، لازم است اقداماتی در شورای امنیت صورت گیرد.”

وی افزود: “شورای امنیت سازمان ملل باید بدون هیچ وقفه، ضوابطی را تصویب کند تا در موارد حاد وقوع جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و نسل کشی، بتوان این موارد را به دادگاه کیفری بین‌المللی ارجاع داد بی آنکه استفاده از حق وتو مانع از چنین اقدامی شود.”

وی گفته است که محدودیت کردن حق وتو در اینگونه موارد به شورای امنیت امکان خواهد داد که پرونده جنایات جنگی در سوریه را برای پیگرد عاملان این جنایات، به دادگاه کیفری بین‌المللی در لاهه ارجاع دهد.

رسیدگی به جنایات جنگی در صلاحیت دادگاه کیفری بین‌المللی است اما دادستانی دادگاه تنها در مواردی می‌تواند راسا عاملان را تحت پیگرد قرار دهد که اتهام مربوط به کشورهایی باشد که معاهده تشکیل این دادگاه را امضاء کرده‌اند.. در مورد سایر کشورهای، پیگرد عاملات چنین جرایمی مستلزم آن است که شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه، پرونده آنان را به دادگاه ارجاع دهد. از آنجا که پنج کشور عضو دایم شورای امنیت (آمریکا، بریتانیا، چین، روسیه و فرانسه) از حق وتوی قطعنامه‌های آن برخوردار هستند، مخالفت هر یک از این کشورها می‌تواند مانع از رسیدگی در دادگاه کیفری بین‌المللی شود.

روسیه تصریح کرده است که هرگونه مصوبه شورای امنیت برای ارجاع پرونده سوریه به دادگاه کیفری بین‌المللی را وتو خواهد کرد

دور جدید عملیات تهاجمی مشترک سوریه و روسیه علیه بخش تحت تسلط مخالفان حکومت سوریه در شرق حلب روز ۲۲ سپتامبر آغاز شده و گفته می‌شود از جهت شدت حملات و تلفات انسانی و خساراتی که به مراکز غیرنظامی، از جمله بیمارستان ها وارد آمده، در طول جنگ داخلی سوریه بی‌سابقه بوده است. این عملیات همچنان ادامه دارد.

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل گفته است که با توجه به “بی اعتنایی کامل به موازین انسانی در جنگ حلب و دامنه جنایاتی که علیه بشریت صورت گرفته، ارجاع این موضوع به دادگاه کیفری بین‌المللی کاملا موجه خواهد بود.”

او به خصوص استفاده از بمب‌های آتشزا توسط هواپیماهای سوریه و روسیه را به شدت محکوم کرده و همچنین نیروهای مخالف را به خاطر کاربرد “توپ جهنمی” مورد انتقاد قرار داده است. “توپ جهنمی” نامی است که به نوعی موشک دست‌ساز حامل کپسول گاز داده شده است.

رعد حسین حملات مرگبار در شرق حلب را با خرابی‌های شهرها در جریان جنگ دوم جهانی مقایسه کرده و گفته است: “نباید فراموش کنیم که ویرانی شهرهایی مانند ورشو، استالینگراد و درسدن و فجایع انسانی که به همراه آورد عاملی مهم در تصمیم به پایه‌گذاری سازمان ملل متحد بود با این هدف که از تکرار چنین فجایعی جلوگیری شود.”

رئیس شورای حقوق بشر سازمان ملل گفت: “ما نمی‌توانیم حلب را به حال خود بگذاریم، نمی‌توانیم همچنان در حفاظت از جان هزاران کودکی کوتاهی کنیم که در انتظار کشتار، در این شهر گرفتار آمده‌اند.”

.++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

روسیه به گزینه‌های امریکا تن نمی‌دهد

حلب، معادله افغانستان یا چچن؟

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه هیچ کدام از پیشنهادهای واشنگتن را نپذیرفته است، برای همین الآن تلاش می‌کند از حلب به عنوان معادله نظامی جدیدی استفاده کند که بیش از آن که شبیه افغانستان باشد شبیه چچن است

نویسنده: سمیح صعب

دیپلماسی ایرانی: ایالات متحده سطح تهدیدهای خود علیه روسیه را به حد اعلای خود رسانده است. جان کربی، سخنگوی وزارت امور خارجه امریکا روز پنج شنبه گفت که این نگرانی وجود دارد که دامنه حملات گروه های جهادی به منافع و شهرهای روسیه کشیده شود اگر مسکو بخواهد به عملیات نظامی در حال حاضرش در حلب ادامه دهد. این همه چیز نیست، بعضی مقامات امریکایی روز چهارشنبه گفتند که کشورهای عربی حوزه خلیج فارس قصد دارند به مخالفان مسلح سوری موشک اندازهای زمین به هوای دوش پرتاب بدهند تا از آنها در برابر حملات جنگنده های روسی استفاده کنند. هشدار امریکا همه را به یاد روزهای اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان در دهه هشتاد قرن گذشته میلادی می اندازد.

از این بیشتر، جان کری، وزیر امور خارجه امریکا مخفی نمی کند که فصل “بدتر” از جنگ سوریه هنوز فرا نرسیده است. گویی در خفای این اظهارات می خواهد تهدیدی را متوجه روسیه کند و بگوید که اگر حمایت نظامی خود را از حکومت بشار اسد متوقف نکند و مسکو به دمشق فشار نیاورد تا عملیات نظامی اش را متوقف کند طرف امریکایی مجبور خواهد شد رفتار دیگری در پیش بگیرد. این تهدید در زمانی بیان می شود که طرف امریکایی به روشنی تحت فشار پنتاگون قرار دارد تا به هماهنگی نظامی با روسیه برای حمله به “جبهه النصره” که به نام جدید “جبهه فتح الشام” تغییر یافته است، تن دهد. یکی از دلایلی که دولت امریکا تا کنون حاضر به تسلیم فشارهای پنتاگون و روسیه بر سر حمله به جبهه النصره نشده است، وجود تحریم های امریکا علیه مسکو بر سر پرونده اوکراین است که همچنان به قوت خود باقی است.

همه هشدارهای امریکا به روسیه تحت یک عنوان عریض و طویل بیان می شود. این عنوان می گوید که ما امریکایی ها می توانیم سوریه را به افغانستان جدیدی برای روسیه تبدیل کنیم، در آن صورت دیگر مسکو قدرت کافی برای پایان دادن به بحران سوریه نخواهد داشت. روسیه تا کنون از سرنگونی حکومت سوریه جلوگیری کرده و آن را به قدرتی موثر در رویارویی با مخالفان که مورد حمایت کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و ترکیه هستند، تبدیل کرده است. نتیجه، ادامه جنگی خواهد بود که مسکو توانایی پرداخت هزینه های مادی آن را نخواهد داشت. از نگاه امریکایی این مساله می تواند به معنای پیروزی دومی در جنگ سرد علیه روسیه باشد. به نظر می رسد ایالات متحده، بر خلاف مسکو، عجله دارد تا ورق در سوریه برگردد تا جلوی پیشروی های روسیه گرفته شود، به خصوص که این مساله می تواند به تضعیف مواضع ایران و حزب الله نیز منجر شود.

سوریه یکی از مهمترین عرصه های جدید رویارویی امریکا و روسیه محسوب می َود. از دست دادن دمشق برای روسیه حادثه ای گذرا نخواهد بود که بتواند به راحتی از کنار آن بگذرد. برای همین است که روسیه تمام قد دخالت نظامی در سوریه کرده و حاضر شده است که همه هزینه های این دخالت را متحمل شود و استراتژی خود را تا آن جا پیش ببرد که امریکا عصبانی شود و حتی به فکر تکرار تجربه “موفق” عراق و لیبی برای سرنگونی حکومت سوریه بیفتد.

امریکا تلاش دارد که روسیه را در برابر گزینه های مورد قبول خود با شرایط آتش بس قرار دهد، شرایطی که برای مسکو قابل قبول نیستند، واشنگتن می گوید اگر روسیه این شرایط را نپذیرد پس در برابر گزینه دوم خواهد بود که همان تجربه افغانستان برای روسیه است.

شاید ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه هیچ کدام از این دو گزینه پیشنهادی واشنگتن را نخواهد بپذیرد، برای همین است که الآن تلاش می کند از حلب به عنوان معادله نظامی جدیدی استفاده کند که بیش از آن که شبیه افغانستان باشد شبیه چچن است.

منبع: النهار / تحریریه دیپلماسی ایرانی/11

.

 

Advertisements