139309031555324424150303

در جغرافیایی که هیج اتفاقی بدون اطلاع امریکا نه صورت می گیرد و نه خواهد گرفت، انتقال شورای کویته به افغانستان همکاری تنگاتنگ امریکا، پاکستان و برخی مقام های کشور برای تحقق رویایی دیرینه اسلام آباد در کشور است

 افغانستان در 15 سال گذشته برای برقرار صلح یا تلاش کرده با مخالفان مسلح که همان طالبان و گروه های وابسته به این گروه مذاکرات صلح انجام دهد و یا برای رسیدن به این خواسته دست به دامن پاکستان شده است.

پاکستانی که ابتدا دست به تشکیل طالبان زد و بعد از به قدرت رسیدن طالبان، آن را به رسمیت شناخت و تا امروز هم که با خاطره تلخ برکناری این حکومت در افغانستان کنار نیامده است با هر فتنه و ترفندی در تلاش است طالبان را به حکومت بازگرداند.

در این میان امریکا که بعد از 11 سپتامبر برای محو تروریزم در افغانستان دست به حملات نظامی زد، نه تنها موفق به محو تروریزم نشد بلکه با حامی و مدافع اصلی سمبل تروریزم در روابط دوستانه به سر می برد و مقامات دولت افغانستان که هیچ گاه جرات مقابله با اقدامات پاکستان در کشور را ندارند و فقط منتقد سیاست این کشور هستند نیز دست یاری به پاکستان دراز می کند.

پاکستان نیز در سایه حمایت امریکا، دست به تجهیز و اعزام طالبان به افغانستان زده و زمینه های ناآرامی و تشکیل حکومت باب میل خود درافغانستان را در بی تدبیری و ناکارآمدی دولت وحدت ملی فراهم می کند.

اخراج گسترده مهاجران افغانستانی از این کشور که زمانی هدف مهم پاکستان برای تشکیل گروه های اسلام گرا بود و اکنون تروریستان خوانده می شود، تازه ترین سیاست به روشی دیگر و همان انتقال نیروهای طالبان است.

اینکه شورای کویته در بلوچستان پاکستان، شبکه حقانی در مرز پاکستان است و طالبان از سوی این کشور تجهیز شده و ولایت های افغانستان را ناامن می کند، بر هیچ کس و هیچ دولتی پوشیده نیست و تنها نشان دهنده سیاست تروریست پرور پاکستان نسبت به افغانستان است.

اگر مقامات کشور نسب به حمایت پاکستان از گروه های تروریست، سیاست جدی ندارد و آمریکای مخالف تروریست را نیز ساکت نگاه داشته است، همکاری تنگاتنگ پاکستان، امریکا و برخی مقامات افغانستان برای بازگشت دوباره طالبان به افغانستان می باشد.

پاکستان کشوری امن و سرشار از نعمت برای طالبان و گروه های حامی این گروه بوده و دلیل تداوم جنگ و ناامنی افغانستان است اما هیچ گاه نه از سوی دولت افغانستان و نه امریکایی که برای محو طالبان به کشور لشکر کشی کرده بودند با برخورد شدیدی مواجه نشده است.

وعده های حکومت پاکستان برای مقابله با طالبان چیزی جز فریب نیست و تشدید جنگ در ولایت هلمند عینی ترین نمونه آن است که با هدایت آی اس آی ارتش پاکستان و تقویت طالبان صورت می گیرد و دولت وحدت ملی متهم است که زمینه گسترش حضور و نفوذ طالبان را فراهم می کند.

از سوی دیگر چگونه امریکایی که قدرتمندترین سلاح ها و مجهزترین ارتش را در خدمت دارد، نتوانتسه پناهگاه های طالبان و هرچه که به این گروه مربوط می شود را نابود و پاکستان را مجبور به دست کشیده از حمایت و تجهیز این گروه تروریستی کند؟

تلاش برای سقوط ولایت هلمند تنها به این دلیل نیست که انتقال شورای کویته و سپس شبکه حقانی به افغانستان صورت گیرد تا آرزوی پاکستان برای داشتن کشوری دست نشانده در افغانستان به واقعیت بدل شود.

در جغرافیای که هیج اتفاقی بدون اطلاع امریکا نه صورت می گیرد و نه خواهد گرفت سیاست انتقال پایگاه های تروریست ها به افغانستان نیز با اطلاع امریکا و توسط حکومت پاکستان صورت خواهد گرفت.

شورای کویته که مسوولیت بخشی اعظمی از فعالیت های شورشیان را به عهده دارد و گروه حقانی زیر نظر آن فعالیت می کند، همان بیم و ترسی است که مردم در حکومت طالبان دیدند و حس کردند و اگر مقامات به دنبال تغییر سیاست خود نباشند به زودی رنگ واقعیت می گیرد.

افغانستان در سایه قدرت امریکا و ترس از کشوری همچون پاکستان نمی تواند به استقال برسد زیرا عزت یک ملت در دستان دولتمردان با اقتدار و تلاش مردم است نه در فتنه همسایه و ترس صاحبخانه

(afghanpaper