160827120352_ghani_visit_auaf_640x360_arg_nocredit

دولت افغانستان باید مذاکرات با پاکستان را آغاز کند

افزایش نا امنی وحملات تروریستی واردمرحله ویرانگر خویش در کشور گردیده است. حمله بردانشگاه و محلات غیرنظامی گواه آن است که دشمن تروریست دیگر رحمی بر مردم افغانستان ندارد.

در آخرین حمله انتحاری دانشگاه امریکایی افغانستان که سیزده کشته و بیش از چهل تن زخمی بر جا گذاشت، رئیس جمهور از راحیل شریف خواست تا متوسل به اقدامات جدی علیه سازمان دهنده‌گان این حمله دهشت افگنانه که در پاکستان حضوردارند گردد.

اما این نوع تماس ها هشدار ها و تضرع برای حل معمای افغانستان کافی نیست؛ زیرا پاکستان مطابق دکتورین نظامی خویش عمل می کند وجنگ افغانستان را نیاز کشور خویش تلقی می کند چون آنها مطمئن هستند که افغانستان توانایی انجام دعوا های بلند بالای خویش را ندارد و اما نظامیان پاکستان می توانند از صحبت های بی مایه برخی از رهبران سیاسی افغانستان دلیل مداخله خویش را در کشور ما توجیه کنند.

همه می دانند که طالب ها در خاک پاکستان مستقر اند؛ دفتر دارند و از آن کشور سازمان دهی می‌شوند وبعد هم به داخل افغانستان جهت تخریب افغانستان فرستاده می شوند و همه می‌دانند که افراطیت سلاحی است که در دست آی.اس.آی پاکستان قرار دارد، اما پاکستانی ها در مجامع جهانی یا انکار می کنند یا هم وانمود می کنند که بر طالبان اشراف لازم ندارند.

این در حالی است که هیچ اقدام تروریستی بدون مشوره آی.اس.آی در افغانستان انجام نمی‌شود و جنرالان آن کشور رهبری جنگ نیابتی را درافغانستان به دوش دارند. وقتی ازاین جنرالان در داخل پاکستان انتقاد می‌شود آنها به صراحت استدلا ل می کنند که اگر پاکستان افغانستان را به حال خود بگذارد ، افغانستان دعوای آن سوی دیورند را مطرح می کند و تمامیت ارضی پاکستان را احترام نمی کند.

آیا واقعاً دولت افغانستان صلاحیت حل این معضله را ندارد یا به گونه ای رهبران سیاسی افغانستان ازاین حل این موضوع طفره می روند. آیا منظور رهبران سیاسی این است روزی می توانند مناطق آن سوی مرز دیورند را از خود سازند که این امر محال است، خیال است و جنون. اما می توان روی این مسأله وهمه مسایل میان دوکشور مذاکره کرد وپاکستان را باید حاضر به مذاکره ساخت .

دوستان هر دوکشور به شمول ایا لات متحده امریکا اگر خواستار استقرار امنیت در منطقه هستند باید دراین مذاکرات میانجی گری نمایند.

دولت افغانستان بادرک مسؤولیت تاریخی خویش دراین مقطع از تاریخ نباید در گیرزدو بند های سنتی باشند بل باید از سازمان ملل متحد و سایر سازمان های جهانی دراین زمینه کمک بطلبد.

همچنان راه دیگر آغاز مذاکرات سازنده است که سازمان اقتصادی ایکو یاهم کشور های قدرتمند منطقه مانند ایران، هند و روسیه زمینه آغاز مذاکرات میان دوکشور را فراهم آورند ودر نهایت باید بحران ویرانگر در منطقه پایان داده شود درغیرآن سالها این جنگ تباه کن از افغان ها قربانی خواهد گرفت و نظامیان پاکستان خواست کشور های آسیای میانه را خواهند دید آرما نملی.

Advertisements