dawood

همایش اجتماعی جهان
فریاد اعتراض
سرانجام، روزی نتیجه خواهد داد

ترجمه و تدوین – عسگر داوودی

سیزدهمین «همایش اجتماعی جهان»، پس از یک هفته به کار خود پایان داد. این همایش در شهر مونترال کانادا تشکیل شده بود.
این گردهمائی سالانه توسط مجموعه ای از سازمانها، گروه ها و انجمن های مخالف سرمایه داری از سراسر جهان برگزار می شود و محل برپائی آن در سال گذشته کشور تونس بود.
به گزارش روزنامه «یونگه ولت» چاپ آلمان امسال بیش از 50 هزار فعال اجتماعی از جمع 5 هزار جنبش اجتماعی منتقد سرمایه داری به عنوان نماینده یا حمایت کننده همایش در شهر مونترال کانادا حضور یافتند. در همایش امسال 20 موضوع مختلف مورد بررسی قرار گرفت، از جمله نابرابری اجتماعی، پناهندگی و آموزش. از جمله شرکت کنندگان موثر در همایش امسال نویسنده آمریکای «نوام کلاین»، فیلسوف فرانسوی «ادگار مورین»، سیاست شناس و فعال حقوق بشر ایتالیائی «ریکارو پتررلا» و « دومنیکو پلیهون» اقتصاد شناس برجسته از فرانسه بودند.
بحران آب و هوا، پناهگاه های مالیاتی متمولین فرار از مالیات دهی (بانکها ها)، قدرت و نفوذ بخش مالی و نیز موارد قرار دادهای تجاری بین المللی نیز مطرح شد.
«همایش اجتماعی جهان» را می توان یک نهاد مردمی جهانی، در برابر سه سازمان تجاری – اقتصادی جهان دانست: «سازمان تجارت جهانی»، «مجمع جهانی اقتصاد» و «نشست اقتصادی جی-8»‌. سه سازمانی که از دیدگاه دیپلماسی جهانی نقش محوری دنیای سرمایه داری را دارند.
همچنین این همایش به نوعی در نقطه مقابلِ مجمع جهانی اقتصاد (داووس) قرار دارد که در آن شخصیت‌های اقتصادی و سیاسی نظام سرمایه داری جهانی شرکت می کنند. در «مجمع داووس» در مورد مسایل کلان اقتصاد سرمایه داری جهانی، که بر سرنوشت همه افراد در سطح جهان تاثیر می‌گذارد، تصمیم‌گیری‌های غیر رسمی و غیرعلنی می‌شود.
«همایش اجتماعی جهان» که نخستین بار در سال ۱۳۷۹ در شهر «پورتو الگره» برزیل برگزار شد، همایشی است برای تبادل افکار و ایده‌ها و در عین حال ابراز مخالفت با روند کنونی تهاجم بین المللی سرمایه داری که بسیاری از افراد و سازمان‌ها در سراسر جهان آن را به ضرر افراد و گروه‌های کم درآمد و حتی طبقات متوسط و به سود شرکت‌های چند ملیتی و سرمایه‌داران جهانی می‌دانند. آزادسازی‌های گسترده اقتصادی که در پی بحران ناشی از بدهی‌های بسیاری از کشورهای جهان سوم و مخصوصا کشورهای آمریکای لاتین، در این کشورها انجام شد زندگی را بر اکثریت مردم این کشور دشوارتر ساخته است.
باز پس گیری خدمات اجتماعی سالهای گذشته و عقب نشینی دولت های اروپائی از ادامه اختصاص بودجه به خدمات اجتماعی که در سالهای جنگ سرد به عنوان یک تاکتیک سیاسی به مردم نیازمند بویژه در اروپا اختصاص داده شده بود به شدت مورد انتقاد همایش جهانی است. این بازپس گیری خدمات اجتماعی پس از فروپاشی «سوسیالیسم واقعا موجود» در شوروی سابق و کشور های سابق اروپای شرقی تحت برنامه سیاست نئولیبرالی «مارگارت تاچر و رونالد ریگان» آغاز شد.