20160525110547526

تروریست پروران، سازمان ملل

و اتحادیه اروپا را می چرخانند

این آن سوریه ایست که ترکیه، قطر، عربستان و اسرائیل (داعش) ساختند و امریکا و دولت های کشورهای بزرگ اروپائی از آن حمایت کردند و حالا پر این فاجعه خود آنها را هم گرفته است. البته غیر از اسرائیل که همچنان در حاشیه امن داعش در منطقه ادامه حیات و تجاوز می دهد. لیبی آباد تر از این نیست و عراق نیز آرام تر از آن. افغانستان هم که نیاز به بازگوئی نتایج 38 سال جنگ در آن نیست و در همین شماره پیک نت خبر انفجار روز گذشته در کابل با 30 کشته و دهها مجروح را می خوانید.

در اروپا فعلا در باره ترورها و انفجارهائی که می شود به مردم دروغ می گویند و سر آنها را به اخبار حاشیه ای آنها گرم می کنند. اما تا چه وقت و تا کی؟

در باره کشتار “نیس” فرانسه می گویند یک راننده جوان و نیمه تونسی نیمه فرانسوی راننده کامیونی بود که با رفتن به میان جمعیت دهها کشته و مجروح باقی گذاشت و با گلوله پلیس کشته شد. کدام کامیون می تواند دهها نفر را زیر بگیرد؟ چرا سلاح خودکار و مواد انفجاری در کامیون بود و پیدا شد؟ چگونه می تواند یک جوان چنان کند که کرد؟ حقیقت و جزئیات چیز دیگری است.

در شهر مونیخ آلمان نیز به همینگونه با فاجعه کشتار مردم در مرکز خرید روبرو شدند و انگشت اتهام را متوجه یک ایرانی 18 ساله مجهول کردند که جنازه اش پیدا شده است. مگر فیلم های وسترن است که با یک تپانچه و هفت تیر بتوان در تمام طول فیلم تیراندازی کرد و آپاچی ها را کشت؟ در اینجا نیز از سلاح خودکار و تعداد نفرات چیزی نمی گویند.

حوادث را متوجه “فرد” و اغلب هم “جوان” می کنند تا درباره نتایج فاجعه ای که در لیبی و سوریه و عراق به بار آوردند چیزی نگویند و مردم در سرگیجه انواع خبرهای حاشیه ای باقی بمانند. صدراعظم آلمان تقاضای تشکیل جلسه سازمان ملل را کرده است. اگر این سازمان واقعا سازمان ملل بود باید هم تشکیل جلسه می داد و سران دولت هائی را فرا می خواند به پاسخگوئی که فاجعه را در منطقه خاورمیانه و افریقا با هدف تقسیم نفت و منابع زیر زمینی بین خود بوجود آورده اند و معلوم نیست، در ترورهای اروپائی نیز همان اهدافی را دنبال نکنند که رئیس جمهور ترکیه به بهانه کودتا در آن کشور دارد دنبال می کند. در فرانسه حالت فوق العاده تجدید شد، در ترکیه همین حالت اعلام شد و ظاهرا آلمان نیز به همین سو می رود. فضای سیاسی را برای ادامه سیاست های ویرانگری که دارند می خواهند ببندند تا بهتر بتوانند مردم را در بی خبری نگهدارند و مجبور به پاسخگوئی نشوند. موجودیت پارلمان ها نیز بزودی در خطر قرار خواهد گرفت. همچنان که آزادی مطبوعات و احزاب!

Advertisements