نشست سران ناتو؛ انتخاب های سخت برای روزهای نا چندان روشن

“ناتو” برای

روسیه و ایران

تور پهن کرده!

ترجمه و تدوین- رضا نافعی

اجلاس ناتو در پایتخت کشور لهستان “ورشو” آشکارا یک اجلاس جنگی و علیه روسیه بود. کشوری که دیگر در آن حزب کمونیست حاکم نیست اما امریکا و اروپا همچنان در پی تضعیف و حتی تکه تکه کردن آن هستند. نه اروپا و نه امریکا یک روسیه قدرتمند را، حتی با نظام اقتصادی سرمایه داری نمی توانند تحمل کنند و آن را موی دماغ خود میدانند. تمام تلاش برای محاصره اتمی و موشکی روسیه با همین هدف صورت می گیرد، بویژه پس از رویدادهای سوریه و اوکرائین که روسیه توان جدید نظامی خود را به نمایش گذاشت.

پیش از اجلاس سران کشورهای عضو ناتو که شماری از کشورهای شرق اروپا و عضو پیمان منحل شده ورشو در زمان اتحاد شوروی نیز در آن حضور داشتند (حتی رئیس جمهور اوکرائین، کشوری که هنوز عضو اتحادیه اروپا هم نیست و عضو ناتو هم نیست!) حزب چپ آلمان نه تنها این اجلاس را مغایر صلح جهانی دانست بلکه خواهان انحلال آن شد و به صراحت عنوان کرد:

“آنچه برای تامین صلح و امنیت در اروپا ضروری است یک نظام جمعی با شرکت روسیه است. حتی اگر این پیشنهاد از سوی مجلس آلمان پذیرفته نشود یک نکته روشن می گردد و آن این است که ارائه جایگزین ها ممکن است.”

حزب چپ آلمان اعلام کرد: ناتو برای مسائلی که اروپا در آینده با آن روبرو خواهد شد پاسخی ندارد، باید آن را کنار نهاد و یک نظام جانشین برای حفظ صلح و امنیت اروپا پیدا کرد.”

 حزب چپ خواستار شرکت دادن روسیه در نظام امنیتی اروپاست. برای رسیدن به این هدف آلمان باید از ساختار فرماندهی ناتو خارج گردد. چپ ها خواستار آن هستند که به ماموریت های سربازان آلمانی در خارج از آن کشور پایان داده شود و سربازان آلمانی به کشور خود بازگردانده شوند. افزون بر این ها باید در یک “تهاجم دیپلماتیک” گفتگو با روسیه آغاز شود.

در کنفرانس سران 28 کشور عضو ناتو و آنها که عضو نبودند اما حضور داشتند رسما استراتژی جنگ سرد با روسیه را پذیرفتند. هسته مرکزی این جنگ ایجاد وحشت از طریق تقویت قدرت نظامی در مرزهای غربی روسیه، تولید سامانه های اتمی جدید که به نادرستی آن را نوسازی نام نهاده اند و همچنین بکار گرفتن چترهای ضد موشکی در اطراف روسیه است.

کنفرانس به این اهداف تاریخی دست یافت:

“ایجاد وحشت”

 شرکت کنندگان در کنفرانس توافق کردند که هر کشور عضو یک گردان مرکب از هزار سرباز در کشورهای لهستان، لیتوانی، لتونی و استونی مستقر سازد. اما بنا به نوشته نشریه هفتگی “اف. آ. اس” “کارشناسان نظامی معتقدند این تعداد تا دو برابر افزایش خواهد یافت.”  اوباما رئیس جمهور امریکا نیز در همین کنفرانس اعلام کرد که “آمریکا سرفرماندهی تازه ای برای گردان آمریکا در لهستان ایجاد خواهد کرد”. واشنگتن در ماه مارس اعلام کرد که سومین گردان زرهی آمریکا را در اروپا مستقر خواهد ساخت.

“نیروهای اتمی جدید”

بیانیه نهائی کنفرانس اهمیت سلاح های اتمی جدید را برجسته ساخت، بدون آن که نامی از روسیه ببرد و بی آن که بطور مشخص از نقشه ناتو سخنی بمیان آورد، اما تمام نشانه ها حکایت از تهدید روسیه بود. از سال 2020 بمب های جدید اتمی از نوع B61-12 در اروپا مستقر خواهند شد. هواپیماهای کشورهای عضو قادر به حمل و پرتاب این بمب ها هستند. در بیانیه ورشو گفته شده است در درجه اول سلاح های اتمی آمریکا هستند که مهم ترین تضمین کننده امنیت کشورهای همپیمان خواهند بود. “از ضروریات این امر داشتن مدیریت با نقشه مطابق با نیاز های قرن 21 است”.

“چتر دفاعی موشکی”

کنفرانس سران “دستیابی به توانائی  چتر موشکی را جشن می گیرد و آن را گامی بزرگ می داند. این سامانه که “اژه” نام دارد اخیرا در رومانی استقرار یافت. قرار است این سامانه در ترکیه، لهستان و همچنین در پایگاه دریائی آمریکا در اسپانیا و همچنین بر چهار کشتی مستقر گردد. سامانه

افزون بر این ها، کنفرانس تصمیم گرفت استقرار نیروهای نظامی در افغانستان تداوم یابد، بکار بردن هواپیماهای اکتشافی آواکس در آسمان سوریه و عراق ادامه یابد و در اقدامات نیروی دریائی اتحادیه اروپا در آبهای ساحلی لیبی شرکت کند. و بالاخره در یک بند از قطعنامه پایانی آن، فعالیت موشکی در ایران بعنوان یک خطر اتمی گنجانده شد و پای شورای امنیت سازمان ملل نیز برای حمایت از این بند به میان کشیده شد. بندی که زمینه لغو “برجام” را نیز در تیررس خود دارد و به فضای نظامی- امنیتی در جمهوری اسلامی دامن خواهد زد. همچنان که در هفته های اخیر شاهد جابجائی ها و تغییراتی در سطح فرماندهی ارتش و سپاه و همچنین افزایش آزمایش های موشکی هستیم. چنین فضائی خواه نا خواه فضای سیاسی ایران را بازهم بیش از پیش خواهد بست و قدرت را بیش از پیش در دست نظامی ها متمرکز خواهد کرد.

در واکنش به تصمیمات اجلاس ناتو در ورشو، وزارت خارجه روسیه اعلام کرد:

“ناتو نیروهای خود را برای پیشگیری خطر در شرق متمرکز ساخته است، درحالیکه چنین خطری وجود خارجی ندارد و صرفا یک بهانه برای محاصره روسیه است. ناتو با “اهریمنی جلوه دادن روسیه اذهان را از نقش تخریبی خود در جهان منحرف و تشنج را در بخش های گوناگونی از جهان حفظ می کند.

شرکت کنندگان در یک کنفرانس بین المللی صلح نیز از کنفرانس سران ناتو بشدت انتقاد کردند. روز شنبه یک تظاهرات اعتراضی با شرکت صدها نفر از جمله نمایندگان حزب چپ در پارلمان آلمان در ورشو برپا شد.

گسترش ناتو به شرق اروپا حاصل سیاست درهای بازی است که ناتو در مورد کشورهای اروپای مرکزی و شرقی در پیش گرفت. سیاستی که بزعم ناتو ثبات اروپا را تضمین خواهد کرد. در حالي که درست بر عكس است: بحران اوکرائین و چالش نهانی در گرجستان که سابقه دراز دارد بخشی از یک چالش عمیق میان روسیه و غرب بر سر ژئوپلیتیک در اروپاست که در عین حال چالشی است عمیق میان دو برنامه سیاسی برای برخورد با این سیاست. روی هم رفته حاصل آن “فاجعه بار” است. این روند علیه صلح جهانی و اقدامی آشکارا مداخله جویانه و قدرت نمائی است که از روی سر مردم کشورهای عضو ناتو انجام می شود. برای مثال در آلمان تنها 55 درصد از مردم معتقدند که ناتو امنیت آنها را تامین می کند، حتی در شرق آلمان کمتر از نیمی از شهروندان چنین تصوری دارند.

 

 

 

Advertisements