Churchill: "Lasst Europa auferstehen!" – aber ohne uns Briten

رویای چرچیل؛ ایالات متحده اروپا بدون بریتانیا

تاریخ ایرانی: قاره اروپا در پاییز سال ۱۹۴۶ همچنان در چنگال کابوس جنگ دوم جهانی اسیر بود اما در این میان وینستون چرچیل با آسودگی به اصطلاح نگاه به جلو داشت. چرچیل در آن زمان رهبر اپوزیسیون در مجلس عوام بریتانیا محسوب می شد و در سپتامبر ۱۹۴۶ برای گذراندن تعطیلات به سوئیس سفر کرد و در آنجا نقاشی های زیادی کشید و دلش می خواست که در این سفر کاملاً ناشناس بماند و کسی مزاحم خلوتش نشود، اما این امر تقریباً غیرممکن بود زیرا اگرچه چرچیل در آن زمان دیگر ریاست دولت بریتانیا را بر عهده نداشت اما به هر حال چهره و شخصیتی جهانی به شمار می آمد. در این سفر به هر مکانی که وارد می شد مورد استقبال قرار می گرفت و همه او را به عنوان ناجی اروپا و فردی که نازی ها را ناکار کرد می شناختند. در پایان اقامت چرچیل در سوئیس از سوی دانشگاه زوریخ از وی دعوت به عمل آمد که جهت «ایراد سخنرانی برای جوانان دانشگاهی و فرهیخته» در این دانشگاه حضور پیدا کند.

سخنرانی چرچیل در دانشگاه زوریخ دومین سخنرانی بزرگ وی در همان سال بود که توجه جهانیان را به خود جلب می کرد. چرچیل پیش از آن یعنی در ماه مارس همان سال در آمریکا از تجزیه و تقسیم اروپا توسط «پرده آهنین» پرده برداشته بود. در سخنرانی دانشگاه زوریخ اما با تغییر لحنی آشکار از قاطعیت خود در دوران جنگ گفت و سپس با لحنی طنزگونه گزارشی از وضع موجود اروپا را به سمع مخاطبان سوئیسی رساند، همان مخاطبانی که سالن و محوطه دانشگاه را پر کرده بودند. چرچیل در حرکتی طنزگونه کلاهش را روی عصایش آویزان کرد و در همین حال از احترام عمیق خود به ملت سوئیس گفت و از این کشور به عنوان کشوری که از قرن ها پیش هیچ سابقه دیکتاتوری ندارد یاد کرد.
سپس از وضعیت وحشتناک قاره سبز و از توده مردم گرسنه و ناامید و شهرهای ویران شده گفت. سخنان چرچیل تا به این مرحله هیچ اثر ملموسی بر شنوندگان نداشت اما سپس از همه خواست که به آینده نگریسته و گذشته های وحشتناک را پشت سر گذارند و با این جمله سخنرانی خود را به پایان برد: «ما باید نوعی ایالات متحده اروپا تشکیل بدهیم.» البته ایده تشکیل یک اروپای متحد امر جدیدی به حساب نمی آمد و ظاهراً چرچیل بر اساس ابتکار «ریچارد کودنهو – کارگی» این پیشنهاد را مطرح می کرد؛ ایده و ابتکاری که یک رویای کهنه و دیرینه بود و اینک با توجه به وضعیت وخیم اروپا تحقق آن ضرورت پیدا می کرد. اما مهم ترین پیش شرط تحقق این ایده همکاری میان آلمان و فرانسه بود: «حالا می خواهم چیزی بگویم که شاید شما را شگفت زده کند. نخستین گام برای احیای خانواده اروپا همکاری میان فرانسه و آلمان است.»
این گفته چرچیل در آن زمان تنها برای رهبران فرهنگی و اخلاقی فرانسه قابل تصور بود. اما به هر حال این پیشنهاد یک اندیشه انقلابی به شمار می آمد زیرا دو کشور فرانسه و آلمان از سال ۱۸۷۰ سه بار علیه یکدیگر وارد جنگ شده و هنوز هم زخم های حاصل از جنگ اخیر التیام نیافته بود. در آن زمان هنوز هم بیم آن می رفت که هر لحظه این دو کشور همسایه اسیر التهاب و خشم خاموش نشده دیرینه شده و خطری بزرگ و جدی برای پایداری آن صلح نوپا به وجود آورند و اروپا و جهان را به وضعیتی غیرقابل کنترل دچار کنند.
از نظر چرچیل اروپا برای برخورداری از یک رفاه پایدار نیازمند اقتصادی قدرتمند بود: «بریتانیای کبیر، کشورهای مشترک المنافع بریتانیایی، آمریکای قدرتمند و (البته من امیدوارم) اتحاد جماهیر شوروی باید دوست و حامی اروپای نوین بوده و از حق زندگی و رشد و توسعه این قاره حمایت کنند.» اما نقطه عطف و شاه بیت سخنان چرچیل این بود که به گفته وی بریتانیای کبیر عضوی از این اتحادیه اروپایی محسوب نمی شد و این اتحادیه نیز اصولاً نوعی سازمان منطقه ای زیرمجموعه سازمان ملل به شمار می آمد. در عین حال به این مساله مهم نیز اشاره کرد که کشورش بریتانیا مشکلات بزرگ اقتصادی داشته و به همکاری و مشارکت با دیگر کشورهای قاره سبز علاقه دارد: «اما چشم پوشی از اقتدار و استقلال دولت و کشور غیرممکن است.» جهان بینی چرچیل بیش از اندازه تحت تأثیر سیاست های قدیمی و کهن امپراتوری بود و ایده کشورهای مشترک المنافع و رهبری جهان از سوی ملت های مرفه را می پرستید.
به باور چرچیل تنها یک کشور بزرگ که تا پیش از جنگ نقش رهبری جهان را بر عهده داشته و از تجارب بسیار گران بهایی در زمینه سیاست خارجی برخوردار است می تواند راه درست را به دنیای از کنترل خارج شده پس از جنگ نشان داده و در آینده فارغ از روند اتحاد اروپا از یک طرف با امتیازهای برابر متحد اصلی ایالات متحده آمریکا بوده و در همان حال نقش میانجی را میان واشنگتن و مسکو بر عهده گیرد.
کاملاً مشخص بود که از نظر چرچیل اصولاً هرگونه مشارکت فعال بریتانیا در روند ادغام و همزیستی اروپایی امری غیرضروری و نامطلوب است اما در عین حال عقیده داشت که این امپراتوری از همان «خط مقدم انگلستان» به حمایت و همراهی با این روند خواهد پرداخت. به باور بسیاری از کارشناسان و تاریخ نگاران اروپایی، چرچیل به هیچ عنوان یک طرفدار پر و پا قرص اروپای متحد محسوب نمی شد بلکه سیاستمدار بانفوذی بود که از این اندیشه در جهت ارتقای جایگاه بریتانیا به عنوان هماهنگ کننده میان ابرقدرت ها و حفظ و تضمین بریتانیای کبیر به عنوان قدرت جهانی استفاده ابزاری می کرد.
چرچیل سال ها پیش از آن یعنی در سال ۱۹۳۰ طی نوشتاری اظهارنظر کرده بود که بریتانیای کبیر هرگز به ایالات متحده اروپا تعلق نخواهد داشت زیرا این کشور «رویاها و تکالیف خاص خود» را دارد. چرچیل در آن مقاله یادآور شد: «ما نه به یک قاره خاص بلکه به همه قاره ها تعلق داریم.» البته اینکه چرچیل امپراتوری متحده بریتانیا را یک ابرقدرت می دانست دیگر با واقعیات ژئوپلتیک سال ۱۹۴۶ انطباق نداشت. به هر حال او حاضر نبود که کشورش را با دیگر کشورهای اروپایی در یک سطح و جایگاه قرار دهد. عدم تمایل چرچیل به عضویت کشورش در اروپای متحد حتی سال ها بعد یعنی در سال ۱۹۵۱ و هنگامی که در ۷۷ سالگی بار دیگر به نخست وزیری بریتانیا رسید نیز همچنان بدون تغییر باقی ماند. از همان سال بود که گفت وگوها با کنراد آدنائر، صدراعظم وقت آلمان آغاز شد و چرچیل به وی گفت: «شما می توانید اطمینان داشته باشید که بریتانیای کبیر همواره طرفدار اروپا باقی خواهد ماند» و آدنائر در پاسخ گفت: «آقای نخست وزیر، من کمی ناامید شدم، زیرا انگلستان بخشی از اروپا است.»
در عین حال برخی از مورخان و کارشناسان بر این باورند که چرچیل قلبا با پیوستن به اتحادیه اروپا موافق بوده است. فلیکس کلوس، مورخ آمریکایی – هلندی در کتاب جدید خود به نام «چرچیل موافق اروپا» آورده است: «این ادعا که چرچیل هرگز قصد پیوستن به اتحادیه اروپا را نداشت از اساس اشتباه است.» به باور این مورخ نطق سال ۱۹۴۶ چرچیل را باید در چارچوب یک مانور تاکتیکی با هدف آرام کردن اتحاد جماهیر شوروی ارزیابی کرد. در آن زمان شوروی به شدت از اینکه انگلستان نقش رهبری و مافوق را در بلوک اروپا بر عهده گیرد نگران بود.
در همان کتاب آمده است که چرچیل به عنوان «پدر تعمیدی» اروپای متحد در تأسیس شورای اروپا، کنوانسیون حقوق بشر اروپا و پذیرش عضویت آلمان در این نهادها نقشی مهم ایفا کرد. به باور کلوس، عدم رغبت چرچیل بیش از همه متوجه آن بود که چه بسا کشورش در حد یک «عضو معمولی» در آن اتحادیه حضور داشته باشد. از همین رو است که امروز و پس از پایان همه پرسی که نتیجه آن خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بود، پس از چندین دهه همه موافقان و مخالفان در یک مورد به صورت مشترک تحت تأثیر آرای چرچیل بودند. به عبارت دیگر فارغ از نتیجه به دست آمده، همه مردم بریتانیا جایگاهی بالاتر برای کشورشان در نهادهای اروپایی قائل هستند

منبع: دی پرسه/ ترجمه: محمدعلی فیروزآبادی

.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

آنگلا مرکل: تصمیم بریتانیا ضربه‌ای به وحدت اروپاست

اعلام نتایج همه‌پرسی در بریتانیا و مشخص شدن خروج این کشور از اتحادیه اروپا شوک سختی به رهبری سیاسی آلمان وارد کرده است. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه را “ضربه‌ای به وحدت اروپا” خواند.

دولت و مجلس نمایندگان آلمان که تا آخرین لحظات می‌پنداشتند نتیجه همه‌پرسی به نفع اروپا خواهد بود، از نتیجه همه‌پرسی و خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بسیار نگران شده‌اند. آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، اعلام کرد که این تصمیم بریتانیا تاثیرات وسیعی بر اتحادیه اروپا خواهد داشت

.

صدراعظم آلمان روز جمعه (۴ تیر / ۲۴ ژوئن) در برلین در این باره گفت با تاسف تصمیم شهروندان بریتانیا برای خروج از اتحادیه را دریافت کرده است. او این تصمیم‌گیری را ضربه‌ای به اروپا و فرایند نزدیکی کشورهای اروپایی خواند

زیگمار گابریل، وزیر اقتصاد و انرژی و رئیس حزب سوسیال دمکرات آلمان نیز صبح روز جمعه با شنیدن نتایج همه‌پرسی در بریتانیا و مشخص شدن خروج این کشور از اتحادیه اروپا گفت: «امروز روز بدی برای اروپاست».

نوربرت روتگن، رئیس کمیسیون خارجی مجلس نمایندگان آلمان “بوندس تاگ” از این هم فراتر رفت و نتایج همه‌پرسی در بریتانیا را “بزرگ‌ترین فاجعه در تاریخ همگرایی اروپا” نامید. و هایکو ماس، وزیر دادگستری آلمان از “روزی سیاه برای اروپا” سخن گفت.

فرانک والتر اشتاین مایر، وزیر امور خارجه آلمان، اعلام نتایج همه‌پرسی در بریتانیا و مشخص شدن خروج این کشور از اتحادیه اروپا را نشانه‌ای “بسیار تکان‌دهنده” نامید و گفت: «به نظر می‌رسد امروز روزی ناامیدکننده برای اروپا و بریتانیا است.»

وزیر امور خارجه آلمان از وزرای امور خارجه پنج عضو موسس اتحادیه اروپا دعوت کرد روز شنبه (۵ تیر / ۲۵ ژوئن) برای مشاوره در باره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا به برلین بروند.

“شکستی برای اروپا”

ولفگانگ شویبله وزیر دارایی آلمان در واکنش به نتیجه همه‌پرسی گفت، او انتظار نتیجه‌ی دیگری از همه‌پرسی روز گذشته بریتانیا داشت، با‌این‌حال او تاکید کرد، اروپا در کنار هم خواهد ایستاد. شویبله افزود: «ما ناگزیر هستیم بهترین تصمیم را در برابر تصمیم دوستان بریتانیایی خود بگیریم.»

فولکر کاودر، رئیس فراکسیون اتحاد احزاب دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی آلمان در مجلس نمایندگان آلمان نتیجه همه‌پرسی در بریتانیا را رویدادی بسیار مایوس کننده برای اتحادیه اروپا خواند: «این تصمیم‌گیری شکستی برای اروپای متحد است.» کاودر در ادامه گفت گرچه اتحادیه اروپا کامل نیست، اما بازگشت به دولت‌های ملی پیشین شرایط بهتری به همراه نخواهد آورد.

حزب چپ‌های آلمان بر این نظر است که اعلام نتایج همه‌پرسی در بریتانیا و مشخص شدن خروج این کشور از اتحادیه اروپا نشان می‌دهد که اتحادیه اروپا با بحران شدیدی روبروست. این حزب بر این نظر است که تکنوکرات‌های اتحادیه اروپا با سیاست نئولیبرال خود سبب موفقیت منتقدان اروپا و ملی‌گرایان کشورهای عضو شده‌اند. حزب چپ‌های آلمان در چنین شرایطی خواستار “شروعی جدید” در اتحادیه اروپا شده است.

نوربرت لامرت، رئیس مجلس نمایندگان آلمان “بوندس تاگ” اعلام کرد که روز سه‌شنبه (۸ تیر / ۲۸ ژوئن) جلسه ویژه “بوندس‌تاگ” برگزار خواهد شد و این جلسه به اعلام نتایج همه‌پرسی در بریتانیا و مشخص شدن خروج این کشور از اتحادیه اروپا اختصاص خواهد داشت.

همچنین قرار است دولت آلمان نظرش را در باره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در کنفرانس سران اتحادیه اروپا اعلام کند. این کنفرانس روز سه‌شنبه (۸ تیر / ۲۸ ژوئن) برگزار می‌شود.

فراکسیون‌های موجود در مجلس نمایندگان آلمان “بوندس تاگ” روز جمعه (۴ تیر / ۲۴ ژوئن) در این باره به رایزنی می‌پردازند و قبل از این جلسه روسای فراکسیون‌ها جلسه‌ای با آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان خواهند داشت و در باره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا تبادل نظر خواهند کرد.

160624071333_eu_result__640x360__nocredit

زنده نتیجه همه‌پرسی: بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج می‌شود؛ نخست وزیر استعفا می‌دهد

خدا حافظ بریتانیا: خروج از اتحادیه اروپا چگونه عملی می‌شود؟

هنوز بریتانیا عضو کامل اتحادیه اروپا است. خروج از اتحادیه اروپا زمان درازی را در بر می گیرد، شاید هم به سادگی نباشد. در مورد اقدام بعدی برند ریگرت از بروکسل گزارش می دهد.

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا ولو غیرمنتظره و مایوس کننده باشد، در مرکز اتحادیه اروپا هضم و قبول شده است. حالا مسأله کار عملی مطرح است. سید کمال نماینده بریتانیا در اتحادیه اروپا که خود یک محافظه کار بریتانیایی و در حقیقت مخالف بیرون رفتن از اتحادیه اروپا می باشد، صبح روز جمعه تاکید نمود که «حال وقت آن است که پادشاهی متحده و اتحادیه اروپا همسایه های خوبی گردند.» این گام بعدی است.

– بریتانیا باید تصمیمش را دایر بر بیرون رفتن از اتحادیه اروپا، رسماً طی یک نامه به 27 عضو دیگر این اتحادیه اعلام دارد. این که چنین کاری کی صورت می گیرد، معلوم نیست. این همه پرسی در بریتانیای کبیر الزام آور نیست. در بدو امر مجلس عوام یا اتاق پائینی پارلمان بریتانیا باید نخست وزیر را موظف گرداند تا این اعلامیه بیرون رفتن را به بروکسل بسپارد. البته معلوم نیست که کدام نخست وزیر. دیوید کامرون شاید به زودی استعفا کند. در آن صورت انتخاب نخست وزیر جدید ضروری می باشد. با اینهم در مجلس عوام بریتانیا حدود 70 درصد نمایندگان علیه بیرون رفتن از اتحادیه اروپا موضع گرفته اند.

Brüssel EU Gipfel - Cameron & Merkel کامرون و مرکل در کنفرانس سران اتحادیه اروپا در بروکسلنقشه

– شورای اتحادیه اروپا به کمیسیون اتحادیه اروپا وظیفه داده که در مورد یک قرارداد پیرامون ترتیبات بیرون رفتن با بریتانیا مذاکره کند. برای این منظور در ماده 50 قرار داد لیزبن اتحادیه اروپا یک مقطع زمانی دو ساله پیش بینی شده است. مانفرد ویبر از حزب (سی اس یود) و رهبر جناح دموکرات مسیحی در پارلمان اروپایی به این نظر است که این کار می تواند زودتر نیز صورت گیرد. هزاران رابطه حقوقی و مالی باید ارزیابی و قطع گردند. قرارداد بیرون رفتن باید از جانب کشورهای عضو، پارلمان اروپا و طبعاً بریتانیای کبیر تصویب شود. حق اقامت شهروندان اتحادیه اروپا و بالعکس بریتانیایی ها باید روشن گردد. توافقات روی سفرها ضروری می باشد.

– در عین زمان، و شاید در آغاز مذکرات پادشاهی متحده (بریتانیا) با اتحادیه اروپا در مورد روابط آینده گفت و گوهایی صورت بگیرد. یک امکان این خواهد بود که یک قرارداد همسایگی متضمن تجارت آزاد منعقد گردد و بریتانیا به “افتا” یا حوزه تجارت اروپایی، یک جا با ناروی، سویس، لختن اشتاین و ایسلند بپیوندد. طبق تخمین ماموران کمیسیون اتحادیه اروپا مذاکره در مورد جزئیات این قرارداد بین المللی سال ها را در بر می گیرد. این قرارداد باید توسط همه اعضای اتحادیه اروپا تصویب شود. تنها برای این کار دو سال اختصاص داده شده است. ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا یک هفته پیش گفت که «ترک کننده اتحادیه اروپا با آغوش باز پذیرایی نمی شود.» حوزه های ناشناخته عبارت اند از این که اتحادیه اروپا بدون بریتانیا چه کارکردی می تواند داشته باشد و برعکس بریتانیا بدون اتحادیه اروپا چه کاری می تواند؟

– در دوره انتقالی باید موقعیت ماموران بریتانیایی تصریح گردد. احتمالاً آن ها خواهند توانست تا اخیر عمر شان قرارداد های شان با بروکسل را تمدید کنند. بریتانیای کبیر نیز می بایست حقوق تقاعد یا بازنشستگی را برای مامورانش در اتحادیه اروپا بپردازد. 73 نماینده بریتانیایی پارلمان اروپا خواهند توانست که تا بیرون رفتن عملی کشورشان از اتحادیه اروپا در نشست های این پارلمان با داشتن حق رای شرکت کنند. مقام های اتحادیه اروپا در بروکسل به این نظر اند که «برای پیشبرد این کارها باید قواعد عاقلانه یی جستجو شود.»

– بسیاری کارشناسان اقتصادی انتظار یک سقوط در بازار بورس و اُفت رشد اقتصادی را در بریتانیای کبیر دارند. بانک مرکزی اروپا و بانک های مرکزی کشورهای عضو در مورد حمایت از خرید پوند انگلیسی موافق اند. بانک ها در اروپا در صورت لزوم با کمک هایی به منظور سیالیت تامین می شوند تا پول آن ها مصرف نشود. یک کارمند درونی بانک مرکزی اروپا به دویچه وله گفت: «ما این چیزها را در کنترول داریم ولو آنکه کسی دقیقاً نمی داند چه اتفاق می افتد. بورس ها نیز دوباره بهبود می یابند.»

– اتحادیه اروپا با خطر سرایت تاثیرات خروج بریتانیا به کشورهای عضو دیگر باید توجه کند. در فرانسه در سال 2017 یک رئیس جمهور جدید انتخاب می گردد. در هالند در سال 2018 یک پارلمان نو انتخاب می گردد. در هردو کشور دست راستی های عوامگرا اعلام نموده اند که می خواهند مانند بریتانیا خروج از اتحادیه اروپا را مطرح کنند. مارین لوپن در فرانسه و گیرت ویلدرز در هالند، چنانکه قبلاً در صح روز جمعه گفته اند، اکنون با تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا، شانس های زیادی را برای حمایت از خود شان می بینند.

– طرز برخورد و اجراآت با بریتانیای کبیر ایجاب وقت و کار زیاد را می کند و نیروی کاری در مرکز اتحادیه اروپا در بروکسل مدت زیادی زیر فشار قرار می گیرند. روز جمعه یک مامور اتحادیه اروپا به طور خودجوش چنین واقعیتی را «مادر همه بحران ها» خواند

++++++++++++++++++++++++++++++

کامرون: زمان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را نخست وزیر جدید تعیین خواهد کرد

1629026

دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا اعلام کرد زمان آغاز تشریفات خروج کشور وی از اتحادیه اروپا را نخست وزیر جدید بریتانیا تعیین خواهد کرد.

نخست وزیر بریتانیا در سخنرانی خود در اقامتگاهش در لندن گفت:” فکر می کنم تصمیم گیری درباره زمان آغاز تشریفات خروج از اتحادیه اروپا حق نخست وزیر جدید باشد”.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++.

انگلیس در اتحادیه اروپا خواهد ماند یا خیر؟

پایان همه‌پرسی در انگلیس و آغاز شمارش آرا

با پایان یافتن زمان همه پرسی در  انگلیس درباره ماندن از جدا شدن از اتحادیه اروپا، شمارش آرا آغاز شده و نتایج به زودی اعلام می‌شود.
به گزارش «بی بی سی»، گزارش‌های اولیه از رقابت نزدیک مخالفان و حامیان جدایی از خبر دارد و برخی گزارش‌ها از پیشتازی اندک حامیان ماندن خبر داده‌اند.
مردم انگلیس امروز ۲۳ ژوئن (۳ تیر) پای صندوق رفتند تا در مورد ماندن یا جداشدن کشورشان از اتحادیه اروپا تصمیم بگیرند. برگزارکنندگان این همه پرسی می‌گویند نتیجه همه‌پرسی احتمالا تا سحرگاه فردا (جمعه ۲۴ ژوئن – چهارم تیر) مشخص خواهد شد؛ مگر این‌که فاصله آراء بسیار کم باشد.
پایان همه‌پرسی در انگلیس و آغاز شمارش آرا
دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس، به احتمال خیلی زیاد صبح جمعه و در پی اعلام نتیجه همه‌پرسی سخنرانی خواهد کرد. محل این سخنرانی هم به احتمال زیاد بیرون اقامتگاه رسمی نخست‌وزیر خواهد بود.
او در قدم بعدی روز دوشنبه، یا در صورت تقاضای نمایندگان برای برگزاری جلسه فوق‌العاده در روز جمعه یا شنبه، به پارلمان خواهد رفت تا در آن‌جا هم صحبت کند.
کامرون بارها اعلام کرده که حتی در صورت شکست در همه‌پرسی هم از مقام خود استعفا نخواهد داد؛ او خواهان ادامه عضویت این کشور در اتحادیه اروپا است. اما انتظار عمومی بر این است که در صورتی که مردم انگلیس پیشنهاد وی مبنی بر ادامه عضویت را نادیده بگیرند، او از این فرصت برای اعلام خروج خود از قدرت استفاده کند.
پایان همه‌پرسی در انگلیس و آغاز شمارش آرا
گفتنی است حتی اگر انگلیس به خروج رای دهد این تصمیم بلافاصله عملی نخواهد شد و انگلیس در این مرحله همچنان عضو اتحادیه اروپا باقی خواهد ماند. اما روند خروج شروع می‌شود.
با وجود این، برخی نظرسنجی‌ها که امروز در بیرون حوزه‌های اخذ رای صورت گرفته، از پیشتازی بسیار اندک حامیان ماندن در اتحادیه اروپا خبر داده است.
+++++++++++++++++++++++++++!

امروز 23 جون، روز سرنوشت ساز برای اتحادیه ی اروپا‎

آغاز همه پرسی در خصوص خروج انگلیس از اتحادیه اروپا

خبرگزاری آسوشیتد پرس در خبری فوری از آغاز همه پرسی در خصوص ماندن و یا خروج انگلیس از اتحادیه اروپا خبر داد.
فرايند رأي گيري از مردم انگليس در همه پرسي در خصوص خروج اين کشور از اتحاديه اروپا يا ادامه حضور در اين نهاد که انگليس 43 سال قبل به آن پيوست، آغاز شد.
بيش از 46 ميليون نفر براي شرکت در اين همه پرسي روز پنجشنبه ثبت نام کرده اند. در اين همه پرسي از مردم انگليس پرسيده شده« آيا بهتر است انگليس عضوي از اتحاديه اروپا باقي بماند يا اتحاديه اروپايي را ترک کند؟»
همه پرسي تا ساعت ده شب به وقت محلي( ساعت 9 به وقت گرينويچ) ادامه دارد و نتايج آن صبح روز جمعه اعلام مي شود.
اين همه پرسي اختلافات عميق در خصوص موضوعاتي چون حق حاکميت و هويت ملي را نشان داد.
طرفداران خروج انگليس از اتحاديه اروپا مدعي اند فقط خروج انگليس مي تواند قدرت را به پارلمان اين کشور برگرداند و پديده مهاجرت به اين کشور را ساماندهي کند.
در مقابل، کمپين طرفداران ماندن انگليس در اتحاديه اروپايي به رهبري ديويد کامرون، نخست وزير، مدعي اند این کشور با ماندن در ميان 28 کشور عضو اتحاديه اروپا کشوري امن تر و ثروتمندتر است.
در آستانه همه پرسي نيز در شرايطي که نظرسنجي ها از رقابت تنگاتنگ اين دو گروه حکايت داشت، بازارهاي مالي بسيار پرنوسان بودند
++++++++++++++
مطالب مرتبط.

تلاش رهبران اروپایی برای تاثیرگذاری بر رفراندم بریتانیا

یک روز مانده به رفراندم در انگلستان برای ماندن یا خروج از اتحادیه ی اروپا، رهبران اروپایی بر اظهارات خود به منظور تاثیرگذاری بر نتیجه این انتخابات افزوده اند. این اظهارات و تلاش ها پیش از این هم سابقه داشته است و برجسته ترین نمونه ی آن در جریان رفراندمی که سال گذشته در یونان برگزار شد، صورت گرفت.

به گزارش بی بی سی در حالی که کمتر از یک روز به همه‌پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا مانده است، ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اروپا، هشدار داده است که پس از این همه‌پرسی بریتانیا دیگر نخواهد توانست درباره شرایط عضویت در اتحادیه اروپا مذاکره کند.
رئیس کمیسیون اروپا در عین حال گفته است که رأی به خروج به این معنی است که دیگر برای بریتانیا بازگشتی به اتحادیه اروپا وجود ندارد.

فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه هم با بیان موضع مشابهی گفته است که تصمیم بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا “بی‌بازگشت” خواهد بود.

رهبران اروپایی ابراز امیدواری کرده‌اند که مردم بریتانیا به ماندن در اتحادیه اروپا رأی بدهند.

آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان، امروز گفت: “همان طور که قبلا گفته‌ام، دوست دارم که بریتانیا در اتحادیه اروپا بماند، اما این تصمیمی است که باید شهروندان بریتانیایی بگیرند.”

بئاتا شدوو، نخست وزیر لهستان هم گفته است: “بسیار امیدواریم که بریتانیایی‌ها بخواهند در اتحادیه اروپا بمانند” اما اضافه کرد که اگر بریتانیا به خروج رأی بدهد، اتحادیه اروپا ناگزیر است که تغییراتی در شیوه کارش ایجاد کند.

یکی از مسائل اصلی هواداران خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا این است که با عضویت در این اتحادیه، بریتانیا پذیرفته است که شهروندان کشورهای عضو اتحادیه بدون محدودیت بتوانند به بریتانیا سفر و در آن زندگی کنند. طرفداران خروج از اتحادیه اروپا می‌گویند که بریتانیا ظرفیت پذیرش این مهاجران اروپایی را ندارد.

در طرف مقابل هواداران ماندن در اتحادیه استدلال می‌کنند که بریتانیا با عضویت در اتحادیه اروپا بدون پرداخت تعرفه به بازار اروپایی دسترسی دارد و در صورت خروج احتمالی، تجارت میان بریتانیا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا با برقراری تعرفه گران‌تر خواهد شد.

برگزاری همه‌پرسی عضویت اتحادیه اروپا یکی از وعده‌های انتخاباتی دیوید کامرون، نخست وزیر محافظه کار بریتانیا بود.

آقای کامرون مذاکراتی برای تغییر شرایط عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا انجام داده و می‌گوید که با شرایط جدید، به نفع کشورش است که در اتحادیه اروپا بماند

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

لزوم ایجاد تحول در اروپا

بریتانیا به مارگارت تاچری جدید نیاز دارد

دیوید ایگناتیوس می نویسد: صرف نظر از خروج بریتانیا از اتحادیه یا رای به ماندن آن در اتحادیه اروپا، این تشکیلات باید دستخوش تغییر شود

نویسنده: دیوید ایگناتیوس 

دیپلماسی ایرانی: مارگارت تاچر جوان را تصور کنید؛ سیاستمداری که عمیقا به ترتیبات سیاسی مستقر بی اعتماد است و کاملا با خستگی و ناامیدی طبقه متوسط همدردی می کند. این تصویر خلاصه ای از آن چیزی است که بریتانیا پس از انتخابات سه شنبه به آن نیاز خواهد داشت.

دوستان بریتانیا و اروپا باید دست بردارند از وانمود کردن به این که حمایت از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا نتیجه بیگانه هراسی و ملی گرایی احزاب دست راستی است. طبق نظرسنجی های انجام شده، تقریبا نیمی از کشور از خروج از اتحادیه حمایت می کنند و همه آن ها را نمی توان فریب خوردگان مرتجع دانست.

علت عدم محبوبیت اتحادیه در اروپا با علت عدم محبوبیت آن در سایر کشورهای این قاره یکسان است؛ مردم به اتحادیه به مثابه پروژه مالی و سیاسی نخبگانی می نگرند که نظر افکار عمومی در آن لحاظ نمی شود. ممکن است ناسیونالیسم شعاری ارتجاعی تلقی شود، اما این واقعیت همچنان پابرجاست که بسیاری از مردم به شدت به کشور خود احساس تعلق دارند.

این حس میهن پرستی را نمی توان حذف کرد، اما باید در مدرن کردن آن کوشید. اینجاست که به مارگارت تاچر مدرنی نیاز است؛ به یک سیاستمدار بریتانیایی کمی سرکش فکر کنید که می تواند یک هدف مشترک با اروپاییان هم فکری پیدا کند که از تعیین تکلیف از سوی بروکسل خسته شده اند.

تاچر توانست نسل پیشین نخبگان در بریتانیا را دستخوش تحول بزرگی کند. وقتی که وی به نخست وزیر بریتانیا در 1979 رسید، این کشور هنوز درگیر نظام طبقاتی بود. این نظام وضع موجود محافظه کارانه را در هر دو سو، یعنی هم قدرت حزب اشرافی توری و هم روسای اتحادیه تجاری حزب کارگر را حفظ می کرد. دو حزب با هر اصلاحی که قدرت آنها را به چالش می کشید، مخالف بودند.

تاچر وضع موجود را به چالش کشید. وی اعتصاب اتحادیه ملی کارگران معدن در دهه 1980 را در هم شکست و با بازتنظیم قواعد و مقررات بخش مالی برتری جهانی انگلیس را احیا کرد. به نظر می رسد که بریتانیا در سال های اخیر عقب گرد داشته است. دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار که فارغ التحصیل کالج اتون است در شکل و عملکرد نمود امروزی نخبگان حزب توری است. جرمی کوربین رهبر حزب کارگر نیز به همین صورت رجعت به شکل دست چپی حزب خویش است.

مفیدترین بخش بحث خروج از بریتانیا این است که اکثر بریتانیایی های جوان ذاتا اروپایی و حامی ابقا در اتحادیه به نظر می رسند. آنها در یک اقتصاد جهانی بزرگ شده اند که در آن مردم از شغلی به شغل دیگر و از کشوری به کشور دیگر جا به جا می شوند. یک نظرسنجی اخیر از سوی گاردین نشان می دهد که 56 درصد از رای دهندگان بین 18 تا 34 ساله خواستار باقی ماندن در اتحادیه و 39 درصد خواهان خروج از آن هستند. در مقابل، 55 درصد از افراد 65 سال به بالا حامی خروج از اتحادیه هستند.

دیگر بررسی ها هم نکات مشابهی را می رسانند: هر چه میانگین سنی مردم بریتانیا بیشتر می شود، عدم اعتماد آن ها به اتحادیه هم افزایش می یابد. این می تواند در کنار آسیب های اقتصادی، بزرگترین خطر در کمین کمپین حمایت از خروج بریتانیا از اتحادیه باشد. این موضوع می تواند آینده کشور را به جمعیت مسن و بیشتر محافظه کار آن پیوند دهد.

رهبری اتحادیه اروپا در بروکسل به خاطر بی اعتباری اتحادیه مقصر است. عدم برخورداری از ابزارهای حکمرانی واقعی باعث شده است که اتحادیه فقط حول قوانین و قواعد حاشیه ای دور بزند و موضوعات مهم نظیر امنیت مرزها و نظم مالی را به دیگران واگذار کند.

آلمان در صدر این ترتیبات نه چندان مستحکم قرار دارد. اروپا در آغاز راه تحول خود قرار گرفته است. به گفته یکی از مقامات رسمی آلمان آنچه در مورد همه پرسی خروج بریتانیا از اتحادیه عجیب است، نزدیکی بهترین و بدترین سناریوهای ممکن است. به عبارتی صرف نظر از خروج بریتانیا از اتحادیه یا رای به ماندن در اتحادیه، این تشکیلات باید دستخوش تغییر شود.

حامیان اتحادیه اروپا خواهان فدرالیسم گسترده تر هستند، اما این مهم مستلزم واگذاری بیشتر قدرت ملی است که هیچ کشور به جز آلمان و فرانسه خواهان آن نیستند.

به جای عزاداری برای از دست رفتن اتحادیه اروپا در شکل قدیمی خود، سیاستمداران جدید در بریتانیا و در کل قاره اروپا باید به تغییر فکر کنند.

منبع: واشنگتن پست / ترجمه: تحریریه دیپلماسی ایارنی

.