Pakistan-Vs-England-3rd-T20-Match-Prediction-30-November-2015

انگلستان مطابق به پلان استراتیژیک خود دو کشور اسرائیل و پاکستان را تأسیس کرد.

عبدالحمید مبارز

در بـرابـرِ پاکستـان چه بایـد کرد؟

در دو ـ سه روز پسین، درگیری‌هایی میانِ نیروهای نظامیِ دو کشورِ افغانستان و پاکستان در نقطۀ مرزیِ تورخم رخ داده و زیان‌هایی را بر هر دو طرف وارد نموده است. این درگیری‌ها ظاهراً به‌دلیلِ ساخت‌وسازهای پاکستان در خاکِ افغانستان و در این نقطۀ مرزی است و ظاهراً بعد از حمله‌های توپ‌خانه‌یی پاکستان بر مواضعِ سربازانِ ما صورت گرفته که در پیِ پاسخِ نیروهای مرزی کشورمان، چند سرباز پاکستانی نیز کشته شده‌اند.
این در حالی‌ست که از مدتی به این‌طرف، ساخت‌وسازهای دولت پاکستان در مناطقِ مختلفِ مرزیِ کشور صورت گرفته است و اگرچه هنوز به‌روشنی معلوم نیست که به‌جز تورخم در مناطق دیگری که پاکستانی‌ها ساخت‌وساز کرده‌اند، آیا آن مناطق جزوِ خاکِ افغانستان بوده یا نه؛ اما با آن‌هم بارها گزارش‌هایی از ساخت‌وسازهای نظامیانِ پاکستانی در خاکِ افغانستان منتشر شده و نیز راکت‌پرانی‌های این کشور به خاکِ ما طی این سال‌ها ادامه یافته است.
هر دو کشور بعد از درگیری‌های روزهای گذشته در مرز تورخم، کاردارها و سفیرانِ جانبِ مقابل را احضار کرده تا مراتبِ اعتراض‌شان را نشان بدهند، اما واضح است که هنوز دولتِ افغانستان و یا هم نیروهای مرزیِ ما این توانایی را ندارند که پیش‌قدمانه و بی‌موجب به سوی کشوری شلیک کنند. چنان‌که سیاستِ سکوت و یا هم خویشتن‌داری در برابرِ تحرکات پاکستانی‌ها در مرز طی سال‌ها این مسأله را ثابت کرده است. شاید پی بردن به این واقعیت که دقیقاً چه کسی در درگیری‌‎های اخیر ملامت است، به‌ساده‌گی دست‌یافتنی نباشد؛ اما مظلومیتِ مردمِ افغانستان در برابرِ حکومت پاکستان، مثل آفتاب روشن است.
سخن رسمیِ دولتِ افغانستان این است که ایجاد تأسیسات در تورخم از طرفِ پاکستانی‌ها، کاملاً خلافِ موازین بین‌المللی و نیز توافقاتِ میانِ دو کشور بوده است و شام روزِ دوشنبه پس از آن‌که پاکستان به ایجاد تأسیسات در تورخم مبادرت ورزیده، سربازانِ مرزی آن کشور بر نیروهای امنیتی و دفاعیِ ما آتش گشوده‌اند و نیروهای مرزی افغانستان نیز به‌خاطر حراست از تمامیت ارضی و دفاع از وطن و مردم‌شان، به عملِ بالمثل متوسل شده‌اند. اما چرا پاکستان دست به چنین تحرکاتی زده و حتا پیش از این، برای چند روز مرز تورخم را به روی عابران و بازرگانانِ افغانستان بسته بود؟
واضح است که افتتاح بند سلما، افتتاح بندر چابهار، کشته شدنِ رهبران طالبان در پاکستان و فشارهایی که آن کشور در این شب و روزها احساس کرده، پاکستان را وادار به واکنش‌هایِ این‌چنینی ساخته است. بعد از بدتر شدنِ وضعیت امنیتی در افغانستان و پس از کشته شدن ملا منصور، پاکستان در معرض اتهام‌های سنگین قرار گرفته و دیگر دستِ این کشور برای همه رو شده است. حالا پاکستان با تحرکاتِ اخیر می‌خواهد نشان بدهد که افغانستان به تمامیت ارضیِ این کشور احترام نمی‌گذارد و پاکستان این را نمی‌تواند بپذیرد.
هرچند پس از اتفاق‌هایی که در مرز تورخم رخ داد، احساسات ملیِ مردمِ افغانستان به‌خصوص جوانان در برابرِ پاکستان برانگیخته شده و این هیجان و برانگیخته‌گی می‌تواند با عنوان حسِ وطن‌دوستی قابل توجیه باشد؛ اما هر نوع برخورد مسلحانه و نظامی در برابر پاکستان به هیچ عنوان به سودِ کشور و مردمِ ما نیست و پاکستان در این رویارویی زیانِ چندانی نمی‌بیند. به جای این نوع احساسات، باید دولتِ افغانستان در کنار دست زدن به حرکت‌های دیپلوماتیک به‌هدفِ حلِ مشکل با پاکستان، امریکا را به عنوان طرفِ توافقِ استراتژیک نظامی، متوجه مسوولیت‌هایش در این مورد و در قبالِ پاکستان بسازد. در عین حال، دولتِ افغانستان باید توجه داشته باشد که فرصتِ خاصی برای فشار وارد کردن بر پاکستان در سطح بین‌المللی فراهم شده و باید از این فرصت استفاده شود؛ چنان‌که پاکستان نیز این نکته را به‌شدت درک کرده است.ماندگار
+++++++++++++++++++++++++++

کابل – دهلی و واشنگتن پاکستان اگر تغییر را نپذیرد، به انزوا خواهد رفت

 

انگلستان مطابق به پلان استراتیژیک خود دو کشور اسرائیل و پاکستان را تأسیس کرد. اسرائیل را در شرق میانه و پاکستان را در آسیای جنوبی. هدف از ایجاد این دو کشور این بود تا انگلستان در شرق میانه و آسیای جنوبی دست درازی داشته باشد.

68 سال از عمر پاکستان می گذرد و اکثر عمرش را تحت اداره حکومت های نظامی گذشتانده، در حالی که هند روز به روز دموکراسی را تکمیل می کند و امروز چون بزرگترین کشور دموکراسی جهان شناخته می شود. پاکستان تا هنوز نتوانسته خود را از نوع نظامیان آزاد سازد، نظامیان بودجه مستقلی دارند. که حتی صدراعظمان پاکستان به آن تماس کرده نمی توانند. پاکستان نتوانسته در ظرف 68 سال برای اختلاف سیاسی که روی خط دیورند و وجه حقوقی قبایل که با افغانستان دارد و اختلافی که روی موضوع کشمیر با هند دارد راه های حل سیاسی دریابد.

پاکستان می داند که هویت تاریخی ندارد چه اگر از هویت تاریخی حرفی به میان آید پاکستان قسمی به افغانستان و به قسمی به نیم قاره هند تعلق می گیرد. بناءً می کوشد تا اسلام را چون هویت خود معرفی نماید. پاکستان که نسبت به هند کوچک بود و جمعیت کمی دارد تلاش می کند تا برای مقابله با هند شب و روز جهاد را تبلیغ نماید و به این ترتیب یک کشور افراطی بنیادگرا را به وجود آورده و برای تطبیق پلان های سیاسی خود گروه های تروریستی تشکیل کرده تا تحت فشار این گروه ها هند و افغانستان را تحت فشار قرار بدهد چنانچه توسط حملات تروریستی به پارلمان هند، به هوتل های ممبی، به سفارت هند و قنسولگری های آن کشور در افغانستان خواست تا از یک طرف باعث مسدود شدن نماینده گی های سیاسی هند در افغانستان بشود و از جانب دیگر روابط هند- افغاستان را متأثر بگرداند. همین قسم، توسط انفجارات، انتحاری و حملات باصقین توسط طالبان، امنیت افغانستان را برهم بزند. این وضع با اشکال مختلف در 30 سال گذشته دوام کرده مخصوصاً در 15 سال اخیر که قوای نظامی امریکا در افغانستان توقف داشت نیز توقف داده نشود و حدود دوهزارو دوصد عسکر امریکایی توسط حملات تروریستانی که از پاکستان می آمدند و پلان حملات شان توسط استخبارات نظامی پاکستان ترتیب می شد به قتل رسیده اند، مگر باآنهم امریکا قسمی که در چهل سال گذشته از پاکستان حمایت کرده بود در این پانزده سال نیز از پشتیبانی پاکستان دریغ نکرد، برخی از شخصیت های سیاسی امریکا بدون این که اسناد تاریخی را ملاحظه نمایند و به روی حقایق ابراز نظری کنند برای خوشی پاکستان از به رسمیت شناختن خط دیورند چون یک سند بین المللی حرف زدند در حالی که به روی اسنادی که خود انگلیس از خود به جا مانده، خط دیورند حد فاصل بین افغانستان و قبایل آزاد می باشد، خط دیورند سرحد افغانستان با هند برتانوی نمی باشد، بلکه خط اداری است که افغانستان امروزی را از نیم قاره هند جدا می سازد.

به هر صورت امریکا به افغانستان زیاد فشار آورد حتی کوشید تا روابط هند با افغانستان برای اطمینان خاطر پاکستان کم رنگ باشد مگر پاکستان از زیادت خواهی خود دست نگرفت تا آن که بن لادن که در نزد پاکستانی ها مخفی بود توسط امریکا کشف و توسط کماندو های کشور مذکور در چند متری قصر ریاست جمهوری پاکستان کشته شد، این اولین اخطاری بود که از طرف امریکا به پاکستان داده شد تا پاکستان روابط خود را با القاعده قطع کند و تشکیلات تروریستی را به هر نامی که باشد از بین ببرد، البته امریکا از گروه تروریستی حقانی نام گرفت و تقاضای خود را برای از بین بردن آن تکرار کرد مگر پاکستان اعتنایی نکرد تا آن که شبکه داعش از طریق پاکستان به افغانستان داخل گردید و از طرف دیگر این شبکه در عراق، سوریه و لیبیا توسعه پیدا کرد و دیگر خط جهانی شد.

بناءً با آن که اوباما طالبان را دشمن امریکا نمی دانست و می خواست تمام عساکر خود را از افغانستان خارج سازد متوجه شدند که خطر جدی است اگر تمام عساکر از افغانستان خارج شود ممکن سرنوشت افغانستان شبیه عراق می گردد. بناءً کانگرس امریکا ششصد میلیون دالری که باید برای پاکستان داده می شد را معلق قرار داد و طیارات اف 16 را که پاکستان باید تسلیم می شد و پول آن از امداد امریکا پرداخت می گردید نیز معطل قرار داد. در این وقت بود که زلمی خلیل زاد به کابل آمد و در روز معرفی کتابی که تازه نوشته گفت: تغییر در امریکا آغاز شده دیگر اگر پاکستان تروریزم را از بین نبرد چون کشور کوریای شمالی به انزوا خواهد رفت.

به این شکل امریکا روز به روز از پاکستان فاصله می گیرد و به هند نزدیک تر می گردد. به خصوص که ایجاد مشکلات در برابر تجار افغانی در بندر کراچی و ممانعت صادرات هند از طریق پاکستان به افغانستان هند را واداشت تا چهارصد میلیون دالر را برای احداث و توسعه بندر چابهار به مصرف برساند تا بدیلی برای کراچی بگردد. فعال شدن بندر چابهار خود برای انزوای پاکستان کمک می رساند، متأسفانه تا حال پاکستان درک نکرده که قرن 21 قرن تجارت و انرژی می باشد باید هیچ امری را مانع انکشاف تجارت نباید بسازیم زیرا ضرر آن به خود ما می رسد. مثلی که ضرر آن به پاکستان می رسد، چنانچه امریکا در حالی که از آقای مودی صدراعظم هند به بسیار گرمی استقبال کرد و مقدم او را کانگرس امریکا با کف زدن های ممتد بدرقه نمود مخصوصاً که مودی گفت: کشوری که در کنار هند است از تروریزم چوچه کشی می کند و یا این که از افغانستان ذکر کرد که مردم افغانستان کار و قربانی های امریکا را در افغانستان خوب می دانند و قدر می کنند و هدف امریکا و هند در افغانستان باز سازی ثبات و امنیت آن کشور می باشد، امریکا در حالی که پاکستان به همراه استراتیژیک آن کشور بود، امروز کمک های خود را برای آن کشور معطل قرار می دهد در عوض چندین قرارداد به شمول ساختن چندین ریکتور اتومی را در هند به امضا می رساند و جای پاکستان را به هند می گذارد و از توسعه روابط هند با افغانستان برخلاف موضع دیروزی خود کاملاً تأیید می کند، به این شکل آن تغییری را که زلمی خلیل زاد ذکر کرد، قبلاً در امریکا آغاز شده و ما هر روز که می گذرد نشانه های آن را می بینیم و فکر می شود که دیگر امریکا جنگ و بی ثباتی افغانستان را تحمل نمی کند و حتماً پاکستان اگر اصلاح نگردد به سر جایش شانده خواهد شد.

ناگفته نماند که زلمی خلیل زاد در جهت این تغییر در این پانزده سال زیاد صرف مساعی کرده تا بالاخره سیاستمداران امریکایی قانع شدند که پاکستان به این شکل و اعمال آن دیگر درد بخور نبوده اگر تغییر را نپذیرد باید به انزوا برود.

+++++++++++++++=======

مجلس، تخطی پاکستان در تورخم را تجاوز خواند و محکوم کرد

مجلس نمایندگان تحرکات مرزی نیروهای پاکستان و حمله بر نیروهای سرحدی را در تورخم تجاوز آشکار به خاک افغانستان خواند و آن را به شدت محکوم کرد.
به گزارش خبرگزاری جمهور؛ مجلس نمایندگان با نشر اعلامیه در پیوند به درگیری های مرز تورخم، تحرکات نیروهای پاکستانی را که آغاز گر جنگ بوده اند، تجاوز خوانده است و ضمن محکومیت این اقدام، آن را برخلاف موازین بین المللی یاد کرده است.
در اعلامیه که از سوی مجلس به نشر رسیده آمده است: “ولسی جرگه شورای ملی افغانستان، حملات نظامی نیروهای پاکستانی بر نیروهای امنیتی افغانستان را در مرز تورخم، محکوم کرده و این اقدام را خلاف توافقات دو جانبه، موازین بین‌المللی و حسن همجواری میداند”.
اعلامیه افزوده است، اقدامات تحریک آمیز حکومت پاکستان به تاسی از استراتژی پیچیده و اقدامات تجاوز کارانه نظامیان این کشور، هیچگاه نتوانسته اصول برادری و همجواری دو ملت را رعایت کند.
در این اعلامیه از وزارت خارجه خواسته شده که تشنج و درگیری های موجود در مرز تورخم را از طریق مجاری دیپلماتیک مبتنی بر حفظ منافع ملی و منطقه‌ای حل کرده و سبب آرامش مردم شود.
در اعلامیه از دولت خواسته شده که موضع روشنش را در راستای دفاع از تمامیت ارضی اعلام کند و مطابق به توافقنامه های امنیتی از امریکا و ناتو بخواهد که در این راستا از موقف و یاهم تمامیت ارضی افغانستان دفاع کنند.
از سوی هم، نمایندگان مجلس نیز ضمن محکومیت تحرکات مرزی نظامیان پاکستان در مرز تورخم از حکومت افغانستان خواست که از این فرصت استفاده درست نموده و از این اقدام پاکستان به شورای امنیت سازمان ملل شکایت کند.
نیروهای پاکستان از شب دو شنبه تا هنوز در مرز تورخم درگیری های وقفه ای را با نیروهای سرحدی افغانستان آغاز کرده اند که در نتیجه سه تن از نیروهای سرحدی افغانستان تا هنوز کشته و بیش ا ده تن دیگر زخمی شده اند.
درگیری پس از آن آغاز شده که نظامیان پاکستانی قصد داشتند تاسیسات نظامی در نقطه صفری مرز ایجاد کنند که نیروهای افغان مانع این اقدام شده اند.
عبدالله امینی- مجلس شورای ملی

 

Advertisements