اشاره

از حمایت قاطع( که به نیرومندی تروریستان طالب
انجامید)، تا حمایت از ارتش. که احتمالن به سقوط شمال بیانجامد.
چرا غرب تا کنون با عوامفریبی مردم مان به حمایت از طالبان و حامیان معلوم الحال شان پرداخته است؟ در کشور اشغال شده همه چیز می تواند اتفاق بیافتد. در مطابقت با منافع غارتگری ی اشغالگران

باید بر پاکستان فشار وارد کنیم

با آمریکا پیمان امنیتی امضا کردیم، در حال حاضر پاکستان به کشور ما تجاوز کرده است. حالا آمریکا چکار می کند؟ آمریکا کجا است؟ قرارداد امنیتی چه معنایی دارد؟
یکشنبه شب، 24 جوزای 95، درگیری میان نیروهای کشور و نیروهای پاکستان در ترخم به خاطر ایجاد تاسیسات در نقطه صفری صورت گرفت. در نتیجه آن یک تن از نیروهای امنیتی کشور، کشته و شش تن دیگر زخمی شدند. براساس گزارش ها ده ها تن از نظامیان پاکستان نیز کشته و زخمی شدند. داکتر عبدالله گفته است که ایجاد تاسیسات و حمله نظامی پاکستانی به نیروهای سرحدی افغانستان خلاف فیصله های قبلی پذیرفته شده بین المللی میان افغانستان و پاکستان می باشد. افغانستان خواستار تشنج با هیچ کشوری نیست و مردم افغانستان دفاع از منافع ملی را فرض خود می دانند. مشاور امنیت ملی کشور به نیروهای امنیتی دستور داده است که از مردم خود دفاع نمایند.

احمد سعیدی، آگاه مسایل سیاسی در برنامه «نگرش» در اینباره گفت: این جنگ، جنگ برای کنر و ننگرهار و نورستان نیست، تجاوز آشکار و روشن پاکستانی ها علیه افغانستان و ملت آن است. باور دارم که آنها جواب این تجاوز را با دلیری های نیروهای امنیتی دریافت کردند اما نیرنگ و حیله دشمن هنوز خاموش نشده است. تمام مردم افغانستان باید بدانند که این جنگ را نباید جنگ لوای سرحدی بدانند. آن را نباید جنگ فرقه ای که در جلال آباد است بدانند و نباید این جنگ را علیه ننگرهار و مردم جلال آباد بدانند. این جنگ را علیه مردم افغانستان و حیثیت و اعتبار آنها بدانند. مردم باید به صورت تمام آمادگی برای دفاع از ننگ و ناموس خود داشته باشند.

وی، در خصوص وظیفه دولت درمورد این تجاوز گفت: حکومت افغانستان باید هرچه سریعتر روی سه اصل کار کند. سربازان و نیروهای مسلح ما دوشب است که از خود همت نشان دادند و به پاکستان ضربه ای محکم زدند. درست است که نسبت به حکومت انتقادات شدیدی داریم اما در این زمان که کشوری بیگانه قصد تجاوز به ما را دارند، باید دست به دست هم دهیم و در برابر کشور و ناموس خود دفاع کنیم و عازم میدان شویم. مردم باید پشت سر نیروهای مسلح خود بایستند، فرزندان خود را حمایت کنند. دولت هم باید تدابیر روی یک بسیج ملی بگیرد. دوم، حکومت باید روی ذخایر استراتژیک برای مواد خوراکی، دارو و برنج کار کند که اگر پاکستانی ها سرحدات خود را بستند، به مشکل برنخوریم. سوم، حکومت باید به وزارت خارجه دستور دهد تا شکایتنامه خود را به شورای امنیت ملل متحد بسپارد. دیپلمات های ما باید فعال شوند و بتوانند لابی های لازم را برای گرفتن بیشترین رای از میان رای های پانزده کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد بگیرند. مادیپلمات هایی بسیار قوی چه در خارج و چه در داخل کشور داریم که اگر حکومت به آنها ماموریت دهد به راحتی می توانند رای ملل متحد را بگیرند.

سعیدی، معتقد است آمریکا از کشور ما در برابر این تجاوز دفاع نمی کند و افزود: ما با هجده کشور قرارداد استراتژیک امضا کرده ایم تا این کشورها از منافع ما دفاع کنند. با آمریکا پیمان امنیتی امضا کرده ایم، در حال حاضر پاکستان به کشور ما حمله کرده است و ما را مورد تجاوز قرار داده است. حالا آمریکا چکار می کند؟ آمریکا کجا است؟ اگر آمریکا این حرکت را محکوم نکند و اگر سربازان خود را در برابر این تجاوز به کار نگمارد قرار داد امنیتی چه معنایی دارد؟

این آگاه سیاسی، در خصوص واکنش در مقابل این عمل پاکستان بیان داشت: آنچه از عذر و زاری بود، ما به پاکستان کردیم، بارها و بارها سران حکومت مابه پشت درهای پاکستان برای صلح رفتند و هر کار خواستند انجام دادیم دیگر از این بیشتر چه کنیم؟ آنها در مقابل این اعتماد ها فقط فریب دادند و نیرنگ زدند. حالا در مقابل کمک های هند به افغانستان با ما جبهه گرفته اند و اجازه نمی دهند آب خوش از گلوی ما پایین رود.

وی، در پایان گفت: هم اکنون مسوولیت ما در مقابل پاکستان این است که باید دوستان بین المللی خود رادر یک صف به دفاع از خود بیاوریم و بر پاکستان فشار وارد کنیم.