پولیتیکو بررسی کرد
هیلاری چگونه شکست می‌خورد؟

هیلاری چگونه شکست می‌خورد؟
اگر کلینتون این چهار اشتباه را مرتکب شود، دونالد ترامپ پیروز می‌شود

.
به گزارش از پولیتیکو، لحظه ترسناکی برای دموکرات‌هاست؛ برتری دورقمی هیلاری کلینتون در نظرسنجی‌های از بین رفته است و وحشت دموکرات‌ها آغازشده است. اکنون در نظرسنجی‌ها ترامپ از کلینتون پیشی گرفته است یا در بدترین حالت تنها چند امتیاز از او عقب است.در جریان اتفاقات عجیبِ حزب جمهوری‌خواه در انتخابات مقدماتی، باور اینکه دونالد ترامپ هرگز نمی‌تواند رئیس‌جمهور شود بسیار آسان بود- که در انتخابات نهایی رأی‌دهندگان اصلی او را نالایق و پوچ خواهند دید. اما کلینتون نامزدی ضعیف است که سوابق منفی زیادی دارد و رسوایی ایمیلش روزبه‌روز بدتر می‌شود و یک رقیب سرسخت و کله‌شق دارد که طرفدارانش می‌توانند به کابوسی برای  فیلادلفیا تبدیل شوند. در همین حال، جمهوری خواهان که چند هفته پیش درگیر دعواهای درون‌حزبی بودند، اکنون به‌سرعت متحد و منظم شده‌اند.

این اعداد به دموکرات‌ها اندکی اطمینان خاطر می‌بخشد- اما خبرهای بدی هم دارد.

خبر خوب این است که نظرسنجی‌های اخیر اهمیت زیادی ندارد. افزایش طرفداران ترامپ احتمالاً به دلیل ائتلاف جمهوری‌خواهان و حمایت از نمایندشان است. به‌احتمال‌زیاد با کناره‌گیری برنی سندرز نیز رأی‌دهندگان دموکرات به کلینتون روی می‌آورند و شاهد افزایش آمار حمایت از وی خواهیم بود. البته هنوز هم بسیاری از کارشناسان معتقدند کلینتون در رقابت 2016 شکست خواهد خورد.

اخبار بد ازاین‌قرار است؛ اکنون مسیر مشخصی برای شکستِ کلینتون وجود دارد.

اگر به‌اندازه کافی دقت کنید، متوجه می‌شوید که حداقل چهارراه برای شکست وجود دارد و هر یک از آن‌ها برای نامزدی که تنها راهکار دقیق و محاسبه‌شده‌اش را ادامه دهد، خطری جدی خواهد بود. نشانه‌های شکست احتمالیِ کلینتون در نظرسنجی‌های ملی یافت نمی‌شود، بلکه در هیئت انتخاباتی و در جمعیت و فرهنگ منحصربه‌فرد هر ایالت دیده می‌شود. ترامپ تغییر اساسی‌ای در نقشه سیاسی به وجود نخواهد آورد؛ نیازی هم ندارد. تنها نیاز دارد در برخی ایالات اندکی طرفداران بیشتری کسب کند.

اگر کلینتون برخی از حامیان احتمالی خود را از دست دهد، نمی‌تواند دیگران را به رأی دادن تشویق کند و درنتیجه بازار کار برای ترامپ داغ می‌شد. درواقع کلینتون برای ترامپ رأی جمع می‌کند. اگر ترامپ در مهم‌ترین رقابت ریاست جمهوری قرن پیروز شود، مسیرش برای کسب 270 رأی هیئت انتخابی به‌گونه‌ای آغاز می‌شود که از همان ابتدا 164 رأی مطمئن از ایالات سرخ [ایالاتی که اکثر جمعیتشان جمهوری‌خواه هستند] دارد. کلینتون با اشتباه‌هاتش ایالات زیر را نیز به‌سوی ترامپ سوق می‌دهد: فلوریدا، اوهایو، پنسیلوانیا، نیوهمشایر، آیووا، ویرجینیا، کلرادو، نوادا، آریزونا، ویسکانسین و میشیگان.

اشتباه اول: جدی نگرفتن شور و شوق اسپانیایی
دشمنی عجیب‌وغریب ترامپ با مهاجران آمریکای لاتین به نفع کلینتون است و می‌تواند رأیش را افزایش دهد. هولیان کاسترو وزیر مسکن و شهرسازی ایالات‌متحده که ممکن است به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور کلینتون انتخاب شود، برای جلب رأی جمعیت اسپانیولی آمریکا بسیار مؤثر خواهد بود.

شواهد اولیه این تئوری را تائید می‌کنند. جمعیت اسپانیایی- آمریکایی آمریکا از ترامپ متنفرند. ساکنان قانونی عجله دارند که شهروند آمریکا شوند و شهروندان برای رأی دادن ثبت‌نام می‌کنند تا بتوانند در ماه نوامبر علیه ترامپ رأی دهند. به همین دلیل انتظار می‌رود کلینتون در فلوریدا ( که در سال 2012 از هفده درصد رأی‌دهنده اسپانیولی برخوردار بود)، کلرادو، نوادا و آریزونا به پیروزی‌های قاطعی برسد.

اشتباه دوم: بی‌توجهی به جوانان
جوانان نسل هزاره آمریکا [تولّد نسل وای یا هزاره درجایی در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ یا اوایل دههٔ ۱۹۸۰ آغازشده و در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به پایان رسیده است] زمانی یکی از مهم‌ترین حامیان حزب دموکرات محسوب می‌شدند. تا زمانی که شرایط تغییر کرد. در سال 2012، تعداد رأی‌دهندگان هجده‌تا بیست‌ویک سال حدود 1.8 میلیون نفر از انتخابات قبلی کاهش داشت. به نظر می‌رسد که افزایش رأی جوانان در سال‌های 2004-2008 موقتی بود.

در سال 2016، ممکن است این موضوع بر عملکرد کلینتون در ایالت‌هایی که دانشجویان زیادی دارند تأثیر بگذارد. برای مثال در سال 2012، جمعیت رأی‌دهندگان  هجده‌تا بیست‌ونه سال از 17 درصد در دوره قبلی به 15 درصد کاهش یافت و تعداد کمتری به اوباما رأی دادند. نتیجه از دست رفتن سی هزار رأی بود. این اتفاقات در زمان نامزدی اوباما افتاد که در جذب جوانان بسیار بهتر از کلینتون عمل کرده بود.

برای درک اهمیت رأی جوانان، ایالت کارولینای شمالی را در نظر بگیرید. در سال 2008 اوباما در این ایالات از 368 هزار رأی افراد هجده‌تا بیست نه‌ساله برخوردار بود. در سال 2012، با کاهش اشتیاق جوانان رأی او به 120 هزار کاهش یافت و رامنی با 92 هزار رأی پیروز شد. ممکن است این دسته از جوانان به حزب سوم متمایل شوند [حزب سوم در آمریکا به کلیهٔ احزاب سیاسی، به‌جز احزاب اصلی دموکرات و جمهوری‌خواه اطلاق می‌گردد].

اشتباه سوم: اجازه دهد جمهوری‌خواهان سنتی جای دیگری پیدا کنند
راه پیروزی کلینتون، تغییر رأی‌دهندگان قرمز به آبی است [قرمز نماد جمهوری‌خواهان و آبی نماد  دموکرات‌هاست]. به‌سرعت مشخص شد که محافظه‌کاران جرئت انجام حرکت اعتراضی #ترامپ هرگز را نداشتند، اما جنبش “جمهوری‌خواهان حامیِ کلینتون” شروع شد. اما احتمال دیگری نیز وجود دارد: یک نامزد میانه‌رو می‌تواند به‌عنوان یک جایگزین واقعی پدیدار شود.

برای مثال بیل ولد فرماندار سابق و جمهوری‌خواه ماساچوست را در نظر بگیرید که دهه‌هاست با کلینتون همکاری دارد. ولد دقیقاً همان جمهوری‌خواه میانه‌رویی است که کلینتون می‌خواهد. او عقاید ترامپ را با نازی‌ها مقایسه می‌کند و جمهوری‌خواهان زیادی با او هم‌عقیده هستند. چند سال قبل، تمایل زیادی میان جمهوری‌خواهان شبیه به ولد برای رأی دادن به کلینتون وجود داشت. اما با رخدادهای دوره اول انتخابات، ترکیبی از اتفاقات مانند فشار سندرز بر سر مسائل اقتصادی و پاسخ‌های نامناسب او درباره رسوایی ایمیل؛ تحقق این امر را دشوار کرده است.

اشتباه چهارم: اشتباه در تجارت آزاد
پس از شمارش رأی‌ها در سال 2012، بلافاصله ادعا شد اتحادیه‌ها این پیروزی را برای اوباما رقم زدند. آن‌ها با استدلال گفتند که ایالات اوهایو، ویسکانسین و نوادا به دلیل تبلیغات گسترده درزمینهٔ کار به دموکرات‌ها رأی داند. اما در اوایل امسال نگرانی‌هایی بروز کرد که ترامپ از همین روش برای جذب رأی استفاده کند.

مری کی هنری از SEIU می‌گوید: ” ترامپ دارد از خشم واضح و قابل‌درک کارگران استفاده می‌کند.”

این کارگران تنها به سخنان ترامپ دل نبسته‌اند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد  که اکثر اتحادیه‌ها با تجارت آزاد مخالف‌اند. سندرز تجارت آزاد را مرکز حمله به کلینتون در انتخابات مقدماتی قرار داده است. ترامپ نیز که سعی دارد حامیان سندرز را به خود جذب کند، بارها از موضع سندرز دراین‌باره ستایش کرده است.

بسیاری از اتحادیه‌ها معتقدند که مذاکرات تجاری رییس‌جمهورهای دموکرات ازجمله اوباما و بیل کلینتون باعث شده شغل‌هایشان را از دست دهند. کلینتون باید با این حملات مبارزه کند. سابقه او در تجارت محافظه‌کارانه و سیاسی بوده است که سبب شده در برابر حملات سندرز استدلال خوبی نداشته باشد، چه برسد در مقابله با ترامپ

فرارو-
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++.

hilary813878

چرا زنان آمریکایی کلینتون را دوست ندارند؟

درمجموع زنان کلینتون را به ترامپ ترجیح می دهند، اما 49 درصد زنان از محافل سیاسی مختلف نظر مثبتی راجع به او ندارند.

به گزارش فرارو به نقل از گاردین، آنوا چانگا فمینیستی است که به کلینتون رأی نمی دهد. ژوئیه گذشته، زمانی که وکیل سی وچهارساله اهل آتلانتا برای کمک به سازمان مردمیِ “زنان طرفدار سندرز” داوطلب شد، از جانب زنان دیگر موردانتقاد قرار گرفت. در رسانه های اجتماعی او و دیگر زنان حامیِ سندرز به خیانت به جنسیتشان متهم شدند و آن ها را فمینیست های دروغین خواندند. حتی اساتید گذشته و دوستانش تعجب کردند که چگونه می تواند سناتور ورمانت را به وزیر امور خارجه ترجیح دهد.

چانگا می گوید: “برخی زنان به گونه ای رفتار می کنند که انگار به یک جور انجمن مخفی خیانت کرده ام. من این نوع فمینیستی را رد می کنم. من فقط بر اساس جنسیتم رأی نمی دهم، مسائل دیگری نیز وجود دارد.”

برای اولین بار در تاریخ آمریکا، یک زن به ریاست جمهوری نزدیک شده است اما بازهم بسیاری از زنان با گرایش های سیاسی مختلف کلینتون را دوست ندارند.

درست است که در کل زنان از کلینتون بیشتر از ترامپ و سندرز حمایت می کنند اما این حمایت حتی به اندازه حمایت سیاه پوستان از اوباما در سال های 2008 و 2012 هم نیست. برای مثال زنان نسل هزاره {نسل وای یا هزاره درجایی در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ یا اوایل دههٔ ۱۹۸۰ آغازشده و در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به پایان رسیده است} سندرز را ترجیح می دهند و 49 درصد زنان آمریکایی نظر مساعدی راجع به وزیر امور خارجه ندارند.

زنان از گروه ها و گرایش های مختلف سیاسی که حتی بر سر مسائل سیاسی کوچک اختلاف دارند، در مخالفت با هیلاری هم نظر هستند.

خیلی از زنان خود را در هیلاری کلینتون منعکس نمی بینند. اکثر فمینیست های موج دوم پیشینه طولانی کلینتون در حمایت از حقوق زنان را می دانند و می خواهند یک زن را در منصب ریاست جمهوری ببینند؛ درحالی که فمینیست های جوان تر بیشتر درگیر جنبشی هستند که شامل زنان از نژادهای مختلف و پیشینه های سیاسی-اجتماعی متنوع است.

چانگا می گوید: “مطمئنم کلینتون برای گروه خاصی از زنان عالی است. اما مسائل زیادی وجود دارد که برزنان کم-درآمد و مهاجر اثر می گذارد.”

چانگا عقیده دارد برنامه های سندرز برای آموزش رایگان، حداقل دستمزد 15 دلاری و مبارزه با فساد وال استریت از برنامه های کلینتون بهتر است. او می گوید تحت تأثیر “اولین های تاریخ” قرار نمی گیرد؛ به خصوص که از نظر او ریاست جمهوری اوباما بهبودی در زندگی سیاه پوستان آمریکا ایجاد نکرده است.

چانگا درباره پیروزی سندرز می گوید: “او بسیار شبیه به من است، اما چه فایده دارد اگر فرصت های زندگی من مستقیماً تحت تأثیر قرار نگیرند؟”

تنها طرفداران سندرز نیستند که خواسته هایشان را در برنامه های کلینتون نمی بینند. جوی پالمن 29 ساله که از تد کروز حمایت می کرد، اصلاً خود را در کلینتون منعکس نمی بیند. او که چهار فرزند دارد با هرگونه دخالت دولت در زندگی شخصی اش مخالف است و عقیده دارد سیاست های کلینتون در بهداشت و درمان، مراقب کودکان و بارداری و زایمان آزادی انتخابش را محدود می کند.

پالمن که برای به دنیا آوردن فرزندانش از ماما کمک گرفته است و از منزل کار می کند تا بتواند فرزندانش را بزرگ کند می گوید: “زمانی که یک زن یا هر شخصی بتواند آزادانه مسیر زندگی اش را انتخاب کند، شادتر خواهد بود و تأثیر بهتری بر اجتماع خواهد داشت. پیام کلینتون این است که اگر زنان دستورالعمل او را دنبال نکنند، باید فقط مالیات بدهند تا زنانی که از او پیروی می کنند در آسایش باشند. “

پالمن فکر می کند کلینتون یک سیاستمدار بلندپرواز است و بسیاری از زنان آمریکا با وی ارتباط برقرار نمی کنند و او سعی دارد با تکیه بر ” جنبه زنانه و مادرانه اش” در ریاست جمهوری پیروز شود.

گویا عکس های خانوادگی کلینتون که به طور گسترده پخش شده اند تأثیر چندانی بر پالمن نداشته است که بتواند باور کند کلینتون مادر یا مادربزرگ خوبی است. او می گوید: ” عکس های توییتر او را دیدم که نوه اش را بغل کرده و بیل کلینتون هم پشت سر او ایستاده است و با خودم گفتم ‘تو از بیل متنفری… چقدر زمان با اون دختربچه می گذرانی؟ همش در حال تبلیغ برای ریاست جمهوری هستی، حتی وقت خوابیدنم نداری’ “

پالمن تنها به دلیل هم جنس بودن با کلینتون حاضر نیست به او رأی دهد. او می گوید: “فکر می کنم توهین آمیز است که بخواهم تنها به دلیل هم جنس بودن به شخصی رأی بدهم.” پالمن ناراحت نمی شود اگر در تاریخ آمریکا هیچ وقت یک زن رییس جمهور نشود، البته تا زمانی که نامزدهای مرد لایق و باکفایت باشند.

اما بااینکه جنسیت نامربوط به نظر می رسد، تحقیقات نشان داده است که زنان قدرتمند هم جنسان خود را به مقامات بالا منصوب می کنند ( زنان نیمی از جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند اما تنها 20 درصد از مجلس از زنان تشکیل شده است). نیکولا گات گولد استاد دانشگاه و نویسنده ی کتاب هایی درباره زنان و سیاست عقیده دارد پیروزی های نمادین تأثیرات زیادی به خصوص بر روی نسل آینده دارند. او می گوید: ” روی کار آمدن یک رئیس جمهور زن، دیگر زنان و به خصوص جوان ها را به ورود به عرصه سیاست تشویق می کند. کودکان فکر می کنند تنها مردان می توانند رییس جمهور شوند چون تابه حال رئیس جمهور زن ندیده اند.”

لینت هاردوی رأی دهنده حامی ترامپ عدم شفقت را نقطه قوت او می داند. او عقیده دارد زنان آمریکا بیشترین نفع را از اداره کشور توسط یک تاجر می برند. هاردوی می گوید: “کلینتون فرد مسئولیت پذیری نیست. اما ترامپ به خوبی می داند که زنان امنیت، شغل خوب و اقتصاد پررونق می خواهند و برنامه های او برای سلامت زنان نیز خوب خواهد بود.”

چانگا نقطه اشتراکی میان خود و کلینتون نمی بیند و باور ندارد که پیروزی او راه به دنیای سیاست را برای زنان سیاه پوستی که از پسِ هزینه های کالج بر نمی آیند، باز می کند. او می گوید: ” دسترسی به فرصت های سیاسی به سفیدپوستان یا طبقه متوسط به بالای جامعه محدود می شود. اگر تنها از دیدگاه جنسیت به مسائل نگاه کنیم، بسیاری از موضوعات دیگر که سبب گوشه گیری زنان شده است نادیده گرفته می شوند.”

Advertisements