P.M12

پاکستان فشار را حس کرده است

حمله به ملا اخترمحمد منصور با استقبال دولت افغانستان روبه‌رو شد. با این حمله، پاکستان هم سنگینی رفتارش را حس کرد. به‌نظر می‌رسد که پاکستان پس از کشته‌شدن اسامه بن‌لادن، حالا یک بار دیگر احساس کرده است که میزبانی از گروه‌هایی مثل طالبان خیلی هزینه‌بردار است. حضور این گروه‌ها در قلمرو پاکستان، سبب شده است که هواپیما‌های بی‌سرنشین و باسرنشین امریکایی وارد حریم هوایی پاکستان شوند و عملیات راه‌اندازی کنند. پاکستانی‌ها از شرم به مردم خود گفته نمی‌توانند که بسیاری از ماموریت‌های پرنده‌های مرگ‌آفرین ایالات متحده در هماهنگی با آنان اجرا می‌شود.
اگر پاکستان از گروه‌های تروریستی میزبانی نمی‌کرد، به این وضعیت دچار نمی‌شد. پاکستان گروه‌های تروریستی را برای باج‌گیری از دنیا و فشار بر همسایه‌هایش میزبانی می‌کند، در نشست‌های جهانی با اعتماد به نفس‌منحصربه فرد، اعلام می‌کند که طالبان را روی میز مذاکره می‌آورد و بعد از دنیا امتیاز می‌خواهد. حمله به جان ملا اخترمحمد منصور در پاکستان و مرگ او نشان می‌دهد که میزبانی از تروریست‌ها برای باج‌گیری، سودی نصیب اسلام‌آباد نکرده است.
پاکستان باید از این سیاست دست بردارد و در هماهنگی با دنیا، تروریسم را مهار کند. سیاست مهار ترور در هماهنگی با دنیا، برای پاکستان اعتبار، دارایی، اقتصاد بهتر و نفوذ به‌وجود می‌آورد، اما میزبانی بیشتر از تروریست‌ها غیر از این‌که پاکستان را منزوی کند، ارمغان دیگری ندارد. پاکستان باید این پیام را دریافت کرده باشد.
علاوه بر این، حمله به ملا اخترمحمد منصور در پاکستان، نشان می‌دهد که اگر دست نیروهای هوایی ایالات متحده و ناتو در اجرای عملیات‌ها باز باشد و سیاست عملیاتی امریکا تغییر کند، نتایج مثبتی به‌دست می‌آید. در حال حاضر نیروهای ناتو آن طوری که باید دست باز در اجرای عملیات‌های تهاجمی ‌علیه گروه‌های تروریستی ندارند. اگر به این نیروها دست باز داده شود، عملیات‌های تهاجمی ‌آنان خیلی موثر خواهد بود. نیاز است تا به اهداف تروریستی دیگر نیز در بلوچستان حمله شود تا توان عملیاتی و جنگی طالبان برهم بخورد.
ناتو و ایالات متحده نباید اجازه بدهند که طالبان، مجلس بزرگی را برای معرفی جانشین ملا اخترمحمد منصور در افغانستان یا پاکستان، برگزار کنند. طالبان پس از افشای مرگ ملا محمد عمر، مجلس کلانی را در ایالت بلوچستان پاکستان برای معرفی ملا اخترمحمد منصور به جانشینی بنیان‌گذار‌شان برگزار کردند. در آینده باید به آنان چنین اجازه‌ای داده نشود. طالبان باید احساس کنند که هیچ جایی برای آنان مصون نیست. باید گروه طالبان در میدان نبرد شکست را تجربه کنند. این گروه باید از پناه‌گاه‌های امن محروم شود و ماشین کشتار مردم توسط طالبان کند شود. اگر چنین چیزی تحقق یابد، تلاش‌های ۱۵ ساله ناتو و امریکا برای دموکراسی‌سازی و ثبات‌آفرینی در افغانستان، به هدر نمی‌رود.
پیدا کردن راه‌حل سیاسی برای جنگ افغانستان هم، تنها در صورتی ممکن است که طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی متحد آنان، از پناه‌گاه‌های امن و شبکه‌های حمایتی مطمین در قلمرو پاکستان محروم شوند و در افغانستان هم ماشین کشتار مردم توسط آنان کند شود. علاوه بر این‌ها، فشار نظامی ‌بر طالبان تا زمانی ممکن است که آنان از تمامیت‌خواهی دست بردارند. تا زمانی‌که طالبان امیرالمومنین داشته باشند و گروه‌های تروریستی بیرونی هم به او بیعت کنند، مذاکره ممکن نیست. هم باید در افکار طالبان تغییر بیاید و هم ماشین کشتار مردم توسط آنان کند شود. این‌ها زمانی ممکن است که آنان از داشتن یک پناه‌گاه مطمین در قلمرو پاکستان محروم شوند. مردم افغانستان انتظار دارند که جامعه جهانی، ناتو و امریکا پاکستان را وادار کنند تا از میزبانی گروه‌های تروریستی از جمله طالبان دست بردارد 8صبح.

 

Advertisements