13230056_279986655678477_374967713491291225_n

متن نهایی توافقنامه صلح با حزب اسلامی افشا شد + تصویر سند

همزمان با اعلام خبر نهایی شدن توافق میان دولت و حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار، تصویری از یک سند شش صفحه‌ای در فضای مجازی دست به دست می‌شود که بر اساس توصیفات صورت گرفته، مشابه با سندی است که میان طرفین نهایی شده است.

بر اساس آخرین گزارش‌های منتشر شد در رسانه‌ها، توافقنامه صلح حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار با دولت وحدت ملی افغانستان نهایی شده است.
به گزارش سایت همایون بنقل از پیام آفتاب،«انجینیر محمد خان» معاون اول ریاست اجرائی روز گذشته (چهارشنبه) در یک نشست مطبوعاتی گفت که این توافق نامه دقایقی قبل در منزل رئیس
شورای عالی صلح به امضای طرفین رسید و این توافق نامه ابتدایی است که میان دولت و حزب اسلامی با میانجیگری شورای عالی صلح امضا می‌شود.
به دنبال انتشار این اخبار، متن احتمالی این توافقنامه در فضای مجازی منتشر شد.

اگرچه این متن توسط هیچ یک از مجاری رسمی مورد تأیید قرار نگرفته است، اما مفاد آن مشابه با چیزی است که انجینیر محمد خان آن را توصیف کرده
است.

معاون اول رئیس اجرائی گفته بود که طرح توافق نامه صلح در ۳ فصل و ۲۶ ماده تدوین شده و فصل اول، در ارتباط با اصول اساسی، فصل دوم تکالیف و مسئولیت‌های دو طرف و فصل سوم نیز دربرگیرنده مسایل متفرقه است، همانند آنچه در نسخه افشا شده از سند توافق دست به دست می‌شود.

تصویر این سند شش صفحه‌ای را در ذیل مشاهده می‌کنید:






مکررن تکرار مینمایم که صلح وجنگ افغانستان بدست انگلیس وامریکا است .

اما امریکا وشرکای ان بار دیگر امدن گلبدین را مژده صلح وارامی دایمی میدهد مثلیکه درسالهای گذشته برای رسیدن به اهداف خود ، مردم وحتا حکومت ها را فریب دادند . به هیچصورت حزب گلبدین درصلح افغانستان رول ندارد بلکه تنشنجات وبی اتفاقی را بنفع دشمن بیشتر میسازد

946379_524747027583349_868310300_n .
بشنوید نماینده گلبدین میگوید با امدن گلبدین صد ها هزار هموطن ما به کشور ابرومندانه بازگشت خواهند کرد .
آیا حزب اسلامی صد ها هزار عضو دارد ؟ نخیر بلکه درحالت انقراض ونابودی قرار دارد .
آیا قبل از این برای این مهاجرین وسفر شان بداخل کشورکدام مشکل از طرف دولت وجود داشت ؟ نخیر ، هر هموطن میتوانست آزادانه به کشور باز گردند .
چرا دولت وامریکا درمقابل این حرف های غیرمسئولانه و غیر واقعی آن خاموش است ؟
اصل حرف اینست که با توافق با دولت وامریکا ،نماینده گلبدین از همین اکنون گوشزد میکند که درآینده نزدیک تیم های تروریستی طالبانی وپاکستانی را بنام اعضای حزب اسلامی ومهاجرین افغان درکشوروبخصوص درشمال جابجا میکند وجنگ را مرحله به مرحله تمدید نموده و امریکا وانگلیس مصروف دوام کارو پلانهای بعد میباشد …س. علیزاده

++++++++++++++++++++++++++++

هیچ نهاد و شخصی، صلاحیت بخشیدن خونهای ریخته شده ای

10378133_713083458756222_5472599269582986880_n
مردم ما را توسط گلبدین و باند جنایتکارش ندارد !
گلبدین قاتل ، تیراب پاش ، راکت پران و ویرانگر کابل را هیچ کسی نه بخشیده می تواند و نه صلاحیت بخشیدن خونهایی ریخته شده ای مردم و ویرانی شهر را کسی دارد که بر گلبدین به بخشد.
گلبدین چهره ای شناخته شده ای جاسوس معلوم الحال و افراد منصوب به باندش لشکر نیابتی پاکستان برای ویرانی و تحقق برنامه هایی استخبارات نظامی پاکستان درچهل سال اخیر درکشورمابوده است.
گلبدین تروریست ، جاسوس وعامل بیگانه باید به جرم خیانت به وطن و کشتار مردم بی گناه به دستور پاکستان به دادگاه کشانیده شود.
نمایندگان گلبدین به صراحت اظهار میدارند که ما عملیات هایی انتحاری انجام دادیم و در آینده نیز انجام خواهیم داد .
درهیچ کشور دنیا در هیچ قانون درجهان قرار داد و امتیاز دهی به تروریست ومسول کشتار جمعی و راکت باران شهر هایی مسکونی و خاینین ملی جای ندارد. نه از نظر حقوقی و نه از نظر انسانی .
پاکستانی ها واستخبارات نظامی شان به صراحت مدعی اند که گلبدین پاکستانی تراز آنهاست .
اما درین کشور چرا؟
گلبدین با کرزی وغنی و این دولت چه وجوه مشترک دارد؟
این غنی و کرزی و شورای صلح و میانجی ها همه پاکستانی اند ودر راستای تحقق برنامه هایی پاکستان می خواهند گلبدین درکنار شان باشد.
غنی وکرزی برای تهدید رقبا در داخل کشور بخصوص مردم شمال کشور گلبدین را به حمایت وهدایت پاکستان به میدان آوردند ، سخنگویان گلبدین درکابل نیز باصراحت این مسله را بیان می کنند.

خاموش نشستگان و بدون واکنش صریح و روشن همه شخصیت ها و نیروهایی مقاومت ملی ضد تروریزم در برابر این توطئه بزرگ و پاکستانی سازی حاکمیت درکشور همانقدر مسول می باشند که کرزی و غنی عامل و زمینه ساز اند .
همه باید نیروهایی ضد تروریستی متحدانه برای خنثی سازی توطئه کلان پاکستانی سازی حاکمیت دریک محور کلان نیروهای مقاومت ملی مردمی ضد تروریزم دست بکار شود

ویران کننده ی شهر کابل در راه است و زندانیان خطرناک حزب تروریستی حکمتیار آزاد می شوند
محمد خان معاون عبدالله عبدالله و از اعضای حزب اسلامی می گوید که کمیسیونی برای عفو زندانیان حزب اسلامی ساخته خواهد شد.
نکته ی جالب در مورد ایجاد کمیسیون برای عفو زندانیان حزب تروریستی حکمتیار این است که اینگونه کمیسیون ها که برای امتیاز دادن به تروریزم ایجاد می شوند، صد در صد کار خود را با موفقیت انجام می دهند. اما کمیسیون هایی که برای رفع مشکلات مردم و دادخواهی آنان از سوی حکومت ایجاد می شوند، همیشه نتیجه ی نامعلوم دارند.
کمیسیون برای آزادی زندانیان خطرناک گروه تروریستی حکمتیار در حالی قرار است ایجاد شود که اشرف غنی احمدزی چند هفته پیش در پی فشار افکار عمومی گفته بود که هیچ ترحمی به دهشت افکنان نمی کند. با این حال او مانند همیشه دروغ به مردم تحویل داده و گویی دروغگویی جزو عادات ذاتی او شده است. او کسی است که صدها زندانی خطرناک طالبان را از زندان ها آزاد کرده بود. تقریبن همه ی این زندانیان، پس از آزادی، به صفوف طالبان پیوسته و در حملات تروریستی علیه مردم اشتراک کرده اند. برخی از این تروریست ها، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

نواسه های صوفی کرنکار و سگان پاچه گیر حزب شیطانی گلبدین به سردمداری جمعه خان همدرد و ملا تره خیل ، آمادگی هایشان را برای ورود شیاد و شیطان بزرگ گلبدین پلید در کابل میگیرند. آنها خواهانند تا رئیس‌جمهور به استقبال این مفعول رفته و وی را با دهل و سرنا بر سر گورستان 60 هزار قربانی جنایات اش بدرقه نماید ، ناگفته نباید گذاشت که بدرقه گلبدین از جانب رئیس‌جمهور در یکی از ماده های تفاهمنامه ذکر گردیده است. بیآید تا ما و شما با بادنجان رومی و تخم گندیده به استقبال این جانی رویم و دولت را متوجه انزجار ملت از وی سازیم.

Tahir Digarandish's photo.
 
++++++++++++++++++++++++++++++++

ویران کننده ی شهر کابل در راه است و زندانیان خطرناک حزب تروریستی حکمتیار آزاد می شوند

محمد خان معاون عبدالله عبدالله و از اعضای حزب اسلامی می گوید که کمیسیونی برای عفو زندانیان حزب اسلامی ساخته خواهد شد.
نکته ی جالب در مورد ایجاد کمیسیون برای عفو زندانیان حزب تروریستی حکمتیار این است که اینگونه کمیسیون ها که برای امتیاز دادن به تروریزم ایجاد می شوند، صد در صد کار خود را با موفقیت انجام می دهند. اما کمیسیون هایی که برای رفع مشکلات مردم و دادخواهی آنان از سوی حکومت ایجاد می شوند، همیشه نتیجه ی نامعلوم دارند.
کمیسیون برای آزادی زندانیان خطرناک گروه تروریستی حکمتیار در حالی قرار است ایجاد شود که اشرف غنی احمدزی چند هفته پیش در پی فشار افکار عمومی گفته بود که هیچ ترحمی به دهشت افکنان نمی کند. با این حال او مانند همیشه دروغ به مردم تحویل داده و گویی دروغگویی جزو عادات ذاتی او شده است. او کسی است که صدها زندانی خطرناک طالبان را از زندان ها آزاد کرده بود. تقریبن همه ی این زندانیان، پس از آزادی، به صفوف طالبان پیوسته و در حملات تروریستی علیه مردم اشتراک کرده اند. برخی از این تروریست ها، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند.

Kabul Press's photo.
Kabul Press's photo.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

آیا گلبدین این‌قدر می‌ارزد؟

چهارشنبه ۲۹ ثور ۱۳۹۵ – نور العین

در آغاز همین هفته‌ روزنامه‌ی گاردین نوشت: «بر بنیاد یک توافق‌نامه‌ی محرمانه، دولت افغانستان باید امتیازات ویژه‌ای به گلبدین حکمتیار بدهد تا او رابطه‌اش را با هراس‌افگنان قطع و قانون اساسی افغانستان را رعایت کند.»
قطع‌‌کردنِ رابطه گلبدین با تروریستان، خبر خوبی است که باور کردنش هم آسان نیست. اما اگر رویدادهای پنج سال اخیر را مد نظر داشته باشیم، حکمتیار و گروهش، نتوانسته بودند دو درصد مشکل بنیادین فعالیت‌های هراس‌افگنی در افغانستان باشند.
در جریان بیش از پنج‌سال گذشته، گلبدین حکمتیار به مهره‌ی سوخته‌ای بدل شده است. حکمتیار در عمل ثابت کرده که توان مدیریت افراد وافادارش را به گونه‌ی گسترده ندارد و هوادارانش، در مقام‌های کلان دولتی، در دوره‌های مختلف چهارده سال گذشته، حضور داشته‌اند و می‌توان گفت که اکنون حکمتیار تقریبا تنهاست.
دولت افغانستان، با گرفتنِ تصمیم پرداخت امتیازات ویژه برای بازگشت حکمتیار، «کته‌خرجی بزرگ» و ول‌خرجی بیش از اندازه‌ای می‌کند.
شرط‌‎های گلبدین حکمتیار، به‌‌طور واضحی نشان می‌دهد که او، به هدف تقویت نیرو، گذر از فهرست تروریستان و ایجاد ساحه‌ی نفوذ در مرکز افغانستان، به حکومت افغانستان می‌پیوندد.
یکی از شرط‌های حکمتیار، بازگشت‌دهی و اسکان «چندین‌هزار پناه‌جوی حزب اسلامی» در نزدیکی‌های پایتخت است.
عبارت «مهاجران حزب اسلامی» بسیار نادرست است. پناه‌جو و مهاجر فرار کرده از جنگ، مربوط هیچ حزبی نیست. فقط پناه‌جو است و مستحق توجه. همه‌ی مهاجران مستحق‌اند، همگان از دست ناگزیری‌های سال‌های «جنگ و جنون» کشور را ترک کرده‌اند. هنوز هیچ پناه‌جویی به نام «مهاجر حزب اسلامی» و یا «مهاجر جمعیت»، یا هم به نام «مهاجر وحدت اسلامی» نداشته‌ایم.
نام حکمتیار با خاطرات راکت‌بارانی‌های کابل و خرد و خمیرشدن این شهر و مردمانش، گره خورده است و بخشیدن او، عملی نابخشودنی و ضد حقوق بشری و نقض حقوق انسانی میلیون‌ها شهروند بی‌گناه این سرزمین است.
حکمتیار می‌داند کارنامه‌ی او، همه‌ی شهروندان افغانستان را آزرده و یا آسیب زده است. او خوب می‌فهمد که تنها بازگشتش در بدل امتیازات، نمی‌تواند باعث تقویت و نیروگیری‌ دوباره‌‌اش شود. حکمتیار چون نمی‌تواند شهروندان داخل کشور را از خود راضی و خود را رهبر آنان بسازد، جدا نیاز به ایجاد ساحه‌ی نفوذ دارد و این ساحه را می‌خواهد با استفاده از مهاجران و ممنون‌سازی آنان در بدل پیشکش زمین برای خانه، تهیه کند.
دولت، اگر توان اسکان و بازگشت‌دهی مهاجران را دارد، باید بدون درنظرداشت تبعیض یا تعلق حزبی هر شهروند، به عودت و اسکان آنان اقدام کند و نیاز نیست کسی که سال‌ها رهبری باران آتش و باروت را بر عهده داشته، بر مهاجران نمایش مهربانی بدهد.
از جانب دیگر، امتیازدهی به مهاجران به واسطه‌ی حکمتیار، امتیازدهی تنها به گلبدین است. پذیرش این شرط، دادنِ امتیاز به گروه‌های هراس‌افگن را به یک سنت خطرناک و تشویق‌کننده بدل می‌کند. نباید راه پایان‌دادن به خشونت و هراس‌‎افگنی، امتیازدهی به گروه‌های هراس‌افگن باشد. این امتیازدهی‌ها، شبیه پول‌دادن به گروگان‌گیران، به امید آزادسازی گروگان است. به هیچ‌صورت این برای مردم پذیرفتنی نیست که گروهی یک عمر اعمال تروریستی انجام بدهد، آرامش را به گروگان بگیرد، باعث عقب‌گرد کشور با نابودی مکتب‌ها شود و سرانجام، به‌جای این‌که بازداشت شده و به دادگاه کشانده شود، برایش آرگاه و بارگاه بدهند و امتیازهای دیگری نیز دریافت کند.
در معامله با حکمتیار، نمی‌توان تضمین کرد که او آیا پای این توافق می‌ماند یا خیر. زیرا عمر پیوستن‌های گلبدین حکمتیار، همیشه کوتاه و آن هم بیش‌تر در زمان‌هایی بوده است که ایشان ناگزیر بوده‌اند و راهی جز تجدید قوا و نرمش در دیدگاه خود در برابر حریفان نداشته‌اند.
حکمتیار، با تنها نظام و یا گروهی که هنوز نپیوسته، نظام حاکمِ پس از طالبان است. تجربه نشان داده است که او استعداد پیوستن و گسستن فراوان به هرگروهی را دارد.
حکمتیار در سال ۱۳۶۸، با شهنواز تنی، که مخالف ایدیولوژیکش هم بود، ایتلاف کرد و پس از کودتای بدفرجامی که داشتند، رابطه‌شان از بین رفت. در ۱۳۷۳ خورشیدی، از هراس گروه طالبان، ناگزیر شد با عبدالعلی مزاری ایتلاف کند، اما این ایتلاف هم با کشته‌شدنِ آقای مزاری توسط طالبان، از هم پاشید. در ۱۳۷۳ خورشیدی، حکمتیار با عبدالرشید دوستم ایتلاف کرد که برایش نتیجه‌بخش نبود و دوام نیافت. در ۱۳۷۵ خورشیدی، حکمتیار با رهبر حزب رقیبش، برهان‌الدین ربانی یک‌جا شد. پس از سقوط رژیم طالبان، این بار حکمتیار، با طالبان نیز هم‌سنگر شد.
پیوستن او با طالبان، چندان اثری بر تقویت آنان نگذاشت. زیرا بخش‌های کلانی از حزب حکمتیار، در چند چارچوب تشکیلاتی سیاسی، وارد حکومت حامد کرزی شدند و همواره در تکت‌های انتخابات‌های اخیر، حضور فعال داشته‌اند.
حکمتیار، انگار، به ادامه‌ی گسستن‌های دیگرش، دل خوشی از طالبان ندارد و میلش به پیوستن به حکومتی فراوان است. زیرا تنها نظامی که حکمتیار به آن نپیوسته، نظام پس از طالبان می‌باشد و او نمی‌خواهد گذشته‌اش را حتا این بار هم تکرار نکند.
مروری کوتاه بر تاریخ‌چه‌ی پیوستن و گسستن‌های حکمتیار، نشان می‌دهد که او از پیوستن‌ها به مخالفان خود، به‌عنوان تخته‌ی خیز کار می‌گیرد.
چنان‌که پس از داغ‌شدن خبرهای آمدنِ گلبدین، موجی از فرماندهان این گروه، دوباره دست به تفنگ شدند و به‌شوق بیعت به او و جهاد به امر رهبرشان، جبهه‌های داغ جنگ ایجاد کردند.
برگه‌های فیس‌بوکی‌شان هم به فعالیت بیش‌تر پرداختند. در بغلان که این روزها ناامنی‌‌هایی را تجربه می‌کند، تفنگ‌داران حزب اسلامی گلبدین، محافظان یک معدن را با خود بردند و بر بنیاد ادعاهای خودشان، به «فعالیت‌های جهادی‌» ادامه می‌دهند.
بر بنیاد اطلاعاتی که خودشان نشر کرده‌اند، در جریان هفته‌ی گذشته، چندین حمله‌ی دیگر را نیز بر پوسته‌های نیروهای امنیتی انجام داده‌اند و تلفاتی به نیروهای امنیتی نیز وارد کرده‌اند.
حکمتیار، از همین حالا، در حال دریافت فایده‌های کنارآمدنش به دولت است. شماری از فرماندهان او که دیگر امیدی برای بازگشت او نداشتند و از رهبری او دست شسته بودند، اینک در حال آماده‌باش قرار دارند. تفنگ‌های‌شان را بیرون آورده‌اند و رسما، در انتظار رهبر خویش هستند تا بتوانند کارهای نکرده‌ی خود را انجام دهند و امتیازهای بیشتری بستانند.
در این میان اما، این حکومت افغانستان است که در آستانه‌ی انجام‌دادن یک معامله‌ی زیان‌بار قرار دارد. زیان‌های ناشی از این معامله، از همین حالا آغاز شده است. نیروهای امنیتی در بغلان به این حزب تلفات می‌دهند. بغلان همین حالا، از چند سو فشار هراس‌افگنان را تحمل می‌کند. در عین حال، گروه حزب اسلامی حکمتیار با نشر خبرهای بازگشت گلبدین از لحاظ روانی و اقتصادی، بیش‌تر از پیش تقویت شده است.
مساله تنها پرداخت امتیازات به شکل نامعقول به حکمتیار نیست. مساله بازگشت فردی است که مردم از وی خاطره‌های ناخوش فراوانی دارند. امیدها بر این بود که فرداهای افغانستان، گواه به میز محاکمه‌کشانیدن رهبران تروریستی چون حکمتیار باشد.

.

“>++++++++++++++++++++++++++++++++

13221640_1017019488391367_5039252333880843962_n

امرالله صالح در واكنش به امضاي تفاهم نامه صلح با حزب اسلامي گلبدين حكمتيار

بی ننگی دیگری به تاریخ این کشور اضافه میشود :
احتمالن ……
یا با طیاره قوای هوایی پاکستان در میدان هوای کابل فرود می آید و عکس اش جز صفحات سیاه تاریخ خواهد شد. یا از دروازه تورخم عبور میکند و با بدرقه ای سربازان اردوی پاکستان قدم به خاکی می نهد که آماده بلعیدن اش است ، نه اعزاز. نزدیک به چهل سال را در سرای توطیه گر و ضد افغانستان سپری کرده است. با هیچ کوچه ، پس کوچه ، بازار، خانه ، صدا ، نور و مردم این شهر آشنایی ، همصدایی و همخوانی ندارد. هیچ داستان انسانی برای گفتن ندارد. تشویش نکنید ، هیچ چیز کرده نخواهد توانست و کابوس مهمان شبهایش خواهد بود.
نوت : من از کسی اسم نبرده ام چون نیاز نیست.

Advertisements